BELGIE IE VEIL0IEH ZOOI De groote kuis|h HANDEN PASSIE LZONDAG Rechts of Links De Burgerlijke Lijst De groet der Vlaamsche Oudstrijders aan Koning Albert DE POPERINGENAAR 31' JAAR. - Nr a KATHOLIEK NIEUWS-, NOTARIEEL- EN AANKONDIGINGSBLAD HET LAATSTE AVONDMAAL. EEN WOORD UITLEG. EEN GESCHIEDENIS. PETER BEN0IT- VEREENIGÏNG LEENING DER VERWOESTE GEWESTEN 5 t. h. 1922 Trekking van 10 Maart 1934 Reeks 26.885 Nr 4 wint 100.000 fr. Reeks 26.885 Nr 8 wint 250.000 fr. Reeks 26.885 Nr 12 wint 100.000 fr. DE KONING EN DE KONINGIN NAAR IEPER VOOR DE INHULDIGING VAN HET BELFORT op Zondag 29 Juli aanstaande. VLAANDERENS BEDEVAART NAAR LOURDES 1934 stad POPERINGE Schitterend T00NEELFEEST Opvoering van het grootsch Parabelspel van Jos. VANDEN BER6HE. Donderdag 5 Zondag 8 Maandag 9 April 1934 EEN UITING VAN KOOP TEGENOVER DEN NIEUWEN VORST EEN TROON STAAT STERK ALS HIJ STEUNT OP LIEFDE EN RECHTVAARDIGHEID PRINS GTTO VAN HABSEURG BELGISCHE FABRIEK VAN CHICOREIWYPPELIER-TAF FIN ZONDAG 18 MAART 1934. m Uitgever; SANSEN-VANNESTE POPERINGE Telefoon N' 9. - Postch. Nr 15.570 ABONNEMENTSPRIJS VOOR 1 JAAR (per post) Binnenland 18,50 fr. Belgisch Congo 35,fr. Frankrijk 35,fr. Alle andere landen 55,fr. WEEKBLAD: 35 CENTIEMEN., FHPEBDfEEKUH TARIEF VOOR BERICHTEN: Kleine berichten psr regel 1,00 fr. Kiekte berichten (minimum) 4,»0 fr. 2 fr. toel. v. b;r. met adr. t. bur. Beriehten op 1" bi. per regel 2,50 fr. Rerahten op 2* bl. per regel 1,75 fr. Berichten op 3* bl. per regel 1,50 fr. Rouwber. en Bedank, (min.) 7,00 fr. Te herhalen aankondigingen: prijs op aanraag. Annencen zijn vooraf te betalen en moeten tegen den Woensdag avond ingezonden worden. - Kleine berichten tegen den Vrijdag noen. Op Passie-Zondag, 18 Maart, wordt er op voorstel van Z. H. den Paus een oproep gedaan tot de geloovigen van heel de wereld om op bijzondere wijze de H. Eucharistie te huldigen. Op de algemeene vergadering door het bestendig komiteit der Eucharis tische Congressen te Rome gehouden, werd de gedachte vooruitgezet, het Eeuwfeest der Verlossing te sluiten door een plechtige hulde aan den Heiland om zijn twee groote gaven: de H. Eucharistie en het Priester schap. Op het einde van het Paaschfeest- maal nam de Heer in zijn handen een der ongedeesemde broodjes er waren geen andere die dag keek ten hemel en zegende het. Nieuwsgierig keken de apostelen. Het was de gewoonte niet het brood te zegenen op het laatste van het avondmaal maar in 't begin. De Heer brak het brood in zooveel deelen als er dischgenooten waren. Judas was al weg, het werd daar te innig warm. De Heer deelde het uit zeggend: «Neemt en eet, dit is mijn lichaam dat voor u geleverd wordt. Vervolgens nam Hij den kelk, ze gende en zegde: «Neemt en drinkt want dit is mijn bloed...». De 11 dronken. En de Heer voegde erbij: «Doet dit ter mijner gedach tenis. Eenvoudiger kon het niet. En toch was dit de Goddelijke instelling van het grootste Liefdegeheim. Dat zijn de woorden van het eeuwige leven. Reeds teekende zich de horizont bloedig af, reeds kwam in de zaal de schaduw van het kruis. Maar Hij, voor wien beloven en verwezenlijken, zeggen en doen, maar één is, betee- kende en werkte uit: «Ik zal met U zijn en blijven. Cij die zijn wonderen hadden ge zien en er in zijn naam zelf hadden gedaan, geloofden en aanbaden. Zij werden in eens eerste kommunikan- ten, priesters en hoogepriesters. Zij moeten niet alleen het brood en den wijn consacreren maar ook andere offeraars die 't sacrificie zouden voort zetten tot het einde der eeuwen. Zij zouden later hetzelfde doen wat de Heer hun met zijn voorbeeld en woord had geleerd en voorgedaan. Doet dit. Dezelfde woorden uitspreken en lijk de Heer zelf had gedaan zich zelf communieeeren. Het model hadden zs voor oogen gehad, de les met theo rie en praktijk. En nauwer werden ze later in *t misoffer met het slachtoffer vereenigd geworden dan op Calvarie. Bij 't Kruisoffer was 't college der aposte len maar met één afgevaardigde ver tegenwoordigd en daar nutte hij, daar ontving hij niet het lam Gods. De stervende Meester heeft hem aan 't kruis gezegd: Zoon, ziedaar uw Moeder.». Hij heeft niet gezegd: «Neemt en eet.». En in een zin zal de Heer aan zijn apostelen en ook aan ons, langer en meer deugd doen in Ziin Heilige Eucharistie, Mis en Communie dan binst zijn leven door broodvermenig vuldiging, wonderbare genezingen, predikingen, enz... Hem zij dank. Binst den oorlog 1914-'18 gebeurde het in een Canadeesch regiment. Een brave soldaat uit Fransch Canada viel gekwetst, zijn kameraad lag dood nevens hem. Daar geen hulp opdaag de met den avond kloeg hij zijn nood. Het gevecht verstilde en ook het oorlogsgerucht. Een stem antwoord de van ver en naderde. Het was de aalmoezenier die ook gekwetst was door obusscherven aan beide handen. De priester gaf den soldaat de abso lutie; de eene gekwetste beurde de andere op. Daarna zei de geestelijke in kakhi: «Ik draag het H. Sakra- ment op mijn borst, doe mijn vareuse open, communiceer u zelf, neem en eet. De soldaat tastte op de borst van den knielenden aalmoezenier en haal de een klein zilveren doosje uit, open de het,J en nutte de H. Teerspijze, het was zijn laatste avondmaal, hij com municeerde zich zelf gelijk Kristus het eens deed op een Donderdagavond en zooals de priester het dagelijks doet aan 't altaar. De twee gekwetsten vereenigd door de liefde geleken twee hostiën, ge offerd op één en zelfde pateen. Bloe dig offer en bloedige Communie. De moeder van dien soldaat ont ving in Canada het bezoek van Mgr. Landieux, Bisschop van Dijon, in Juli 't jaar 1921.'Zij vertelde hel ge val van haar zoon en vroeg als gunst aan den kerkvoogd: «Mijn zoon rust op het veld waar hij sneuvelde na gecommuniceerd te hebben; hij blijve daar. Mogen wij u vragen Mgr. ons eenige korenaren te zenden van den akker waar mijn jongen die bebloede H. Hostie ontving. Dat graan zouden wij hier zaaien en van dat zaad dat in onze grond zou kiemen zouden wij hostiebrood bakken voor de H. Mis. Mijn grootste vreugde zou zijn de H. Communie te mogen ontvangen onder de gedaante van brood, voort komende uit het graan dat eens groeide op het eereveld van mijn zoon.». A. B. ruw, rood of bescha digd, worden weer vlug gaaf en zacht met Doos4 en 7'Afrank.In alle Apotheken V/ij moeten op de redevoering van Graaf de Broqueville terugkomen. De caracteristieken van de polemiek die ze heeft verwekt moeten onderlijnd worden. De stelling is eenvoudig. Duitsch- land is bezig zich te herwapenen. Kunnen wij het beletten, en hoe? Door voorbehoedende oorlog? Het is onmogelijk en het ware misdadig. Wij moeten de mislukking van de ont- wapeningspolitiek erkennen. Harde waarheid. Wij moeten dientengevolge alle noodige waarborgen zoeken te genover de nieuwe bewapeningspoli tiek. De begoocheling van Wilson en de redevoeringen te Genève hebben niets dan de toestand verergerd. Laat ons aan de werkelijkheid houden; wenden we het oog niet af van de ware toedracht der zaken, en stellen we in Belgie het vraagstuk zooals het dient gesteld te worden: Ons land is het vredespunt in Europa; laat ons werken om deze vrede het langst mo gelijk te behouden. De socialistische partij en de socia listische pers hebben zich belachelijk gemaakt. Na vijftien jaren lang ten voordeele van dit jonge Duitschland de passie gepredikt te hebben, zijn zij, de pacifisten, de antimilitaristen, de internationalisten nu plots bereid de grenzen te gaan overschrijden. Wat genoegzaam bewijst dat al hun theorieën slechts grappen zijn. Hitier stoort natuurlijk de socialisten en hun joodsche vriendjes. Dat men Hitier den oorlog verklare in naam der Gewapende Internationale! Dit zal een nuttig resultaat zijn van de rede van den Eersten Minis ter; de socialistische schijnheiligheid te hebben ontmaskerd. Onze katho lieke pers en propaganda zou van nu af deze kostelijke documenten moe ten gebruiken. Maar de grootste dienst welke Graaf de Broquevillé aan het land heeft bewezen, is van, op een beslis send oogenblik in de Europeesche politiek een eersterangs- en eene on afhankelijke positie aan Belgie ge schonken te hebben. Het Vlaamsche volk heeft dit da delijk begrepen, en gansch de Vlaam sche pers heeft warm toegejuicht. De rede van den Eersten Minister heeft ook voor goed gedaan gemaakt met het gezeur van de visschers in {roebel water die maar steeds bewe ren dat onze politiek dienstbaar is aan de Fransche politiek. A Deze belangrijke redevoering gaat voort met in de politieke kringen al ler landen druk besproken te worden. Ziehier enkele meeningen uit Hol land; Uit het «Algemeen Handelsblad»; Dat de Broqueville den moed heeft ge it had om op dit beslissende moment zijn stem op zoo duidelijke en afdoende wijze in het kapittel te doen hooren, verdient ongetwijfeld groote waardeering. Een dergelijke openlijke verklaring voor de geheele wereld heeft n.l. grooteren in- vloed dan wanneer België een zelfde be- slissing had neergelegd in een diploma- tiek document of betoog, hetgeen minder Indruk op de openbare meening zou heb- ben gemaakt. Deze verklaring daaren- tegen kan ertoe bijdragen, dat vele ver- ouderde denkbeelden voorgoed worden losgelaten en dat men zich in sommige landen, waar men nog voortleeft in de traditie van opvattingen die hun tijd gehad hebben, op een nieuw en gezonder, want meer in overeenstemming met de werkelijkheid zijnde, plan stelt en d'at men vandaaruit de verhoudingen, zooals »zij zich nu aan het oog voordoen, be- schouwt. De Maasbodespreekt met niet minder lof; Wij willen volop erkennen, dat de on- o gemeen preciese en scherpe formuleering waarin de Broqueville zijn gedachten heeft uitgezet, voor de geheele wereld een verrassing moet zijn. Maar wie de ontwikkeling te Genève en de daar door i) Belgische staatslieden gehouden rede- voeringen nauwlettend heeft gevolgd; i) wie vooral hetgeen de Fransche pers over België's houding in het ontwapenings- probleem schreef, wat dieper dan de op- pervlakte der woorden gelezen heeft, moet wel tot de conclusie komen, dat Belgie hier slechts de uiterste oonsa- quentie uit de eigen duidelijk gestelde premissen getrokken heeft. Toch blijft die uiterste consequentie belangwekkend genoeg om, nu ze voor de geheele wereld openlijk en onomwon- den aanvaard is, de volle aandacht ge- boeid te houden. Vooral wijl de Bro- queville ze trekt, niet uitsluitend als een gegeven van de huidige situatie, maar bijna bovenal als het eindpunt van een logische en psychologische ontwikkeling waarvan het uitgangspunt was een on- begrijpelijke traotische en strategische vergissing van de geallieerde staatslieden, die na den oorlog het vredesverdrag van Versailles opstelden. Het leven is niet statisch, maar dynamisch; en die dynamiek, die on- ii weerstaanbaar onstuimig voortstuwende i> kracht, heeft de Broqueville gedreven zijn sensationeele rede te houden. Europa kan er hem dankbaar voor zijn. de Broqueville heeft gevaren geschetst, welke zeer reëel en dreigend zijn. Ze zijn nu onthuld. En tevens is de weg ge- trokken om er aan te ontkomen. En lees deze appreciatie van Het Vaderland n Een Belgische zelfstandigheidspolitiek kan aan Nederland slechts welkom zijn. i> Daar zelfstandigheid geen zwakheid mag beteekenen tegenover wie dan ook, kan de vrede er slechts door versterkt wor- den. Dit zou vooral duidelijk worden als België er in slagen mocht Parijs op één lijn te breng:1 met Londen en Rome en die alle dan een accoord met Berlijn te doen sluiten over gecontroleerde bs- wapening met uitzicht op steeds verder doorgevoerde ontwapening. Meer en be- ters zal er op het oogenblik wel niet te bereiken zijn. Slaagt België er in, een dergelijk accoord te doen aanvaarden o en het valt te hopen, dat de zooge- naamde kleine mogendheden het daarbij zullen steunen dan zal bet den dank verdiend hebben van de heele wereld. Parallelle actie en samenwerking van Nederland met een België, dat zijn zelf- standigheid duidelijk manifesteert, zal ii veel gemakkelijker zijn dan zulk een actie en zulk een samenwerking tot nu ti toe is geweest. Het pijnlijke équivoque i zal dan niet langer belemmerend wer- ken. Of het wantrouwen hier te lande in i sommige kringen door dit équivoque be- treffende België's zelfstandigheid gewekt, niet dikwijls veel grooter is geweest, dan i billijk en verstandig was (men denke b.v. aan de tragische dagen waar Minis- ter de Geer indertijd over sprak) doet niets ter zake. Gevoelens laten zich niet gemakkelijk wegredeneeren. Ze dienen door feiten te worden overwonnen. de Broqueville's verklaring is een feit, dat groote beteekenis kan krijgen, ook voor de verdere ontwikkeling van de Nederiandsch-Belgische betrekkingen. Geen oorlog meer in Belgie dat is eigenlijk wat Graaf de Broqueville wil. Laat ons hopen dat hij in zijn pogen zal volharden en hem niet la ten beïnvloeden door binnen- of bui- tenlandsche druk om zijn begonnen werk te laten ontzenuwen. iBBBBHBBBESESflBBBHBSBSSBSSBB "t Dit jaar wordt het eeuwfeest van den beroemden Vlaamschen toondichter Pe ter Benoit gevierd. Veel muziekmaat schappijen van het land zullen bij deze gelegenheid menigvuldige concerten ge ven met uitsluitelijk muziek van onzen Vlaamschen toondichter. Te Harelbeke, zijn geboorteplaats, zullen in den loop van den zomer groote feestelijkheden plaats grijpen. In September zullen te Antwerpen grootsche feesten plaats heb ben waar de Rubenscantate door hon derden uitvoerders zal gezongen worden. Hier ziet men den Groote Vlaamschen Musikus naar een plaats berustend in het Museum van het Conservatorium. STEUN DER VLAAMSCHE GEMEENTEN Zonder de toelagen der Vlaamsche ge meenten, zou het monument van beeld houwer Jozef Cantré en bouwmeester Ri chard Acke, dat te Harelbeke moet ge plaatst worden, noodt tot stand kunnen bomen. Er is geen dorp in Vlaanderen waar nooit de begeesteren!'ie tornen der Rubenstnarsoh weerklonken, geen gehucht waar geen liederen van Peter Benoit ge zongen worden. Er mag dan ook geen en kele gemeente zijn, die het hare niet bij draagt om het monument van Peter Be noit, bij den beiaardtoren van zijn geboor testad, als dankbare hulde van het Vlaam sche volk te helpen oprichten. Nu reeds mochten wij de toelagen boe ken van Brugge, Harelbeke. Lembefoe, Lo keren, Oostende, Stavele, Turnhout, Wa- regem. Andere gemeenten beloofden. Geen enkele mag een toelage weigeren, hoe klein zij ook weze. De hulde aan Peter Benoit moet een nationale volkshulde worden. Ook elk inwoner van Vlaanderen moet ten minste zijn frankske storten. In Oost en West-Vlaanderen werden daarbij tom bola's toegestaan. Loten aan 1 fr. in boek jes van 10 worden verstuurd, na ontvangst van het bedrag op postrekening 4041.19 der Peter Benoit-Vereeniglng te Harelbe ke. Honderden prijzen worden voorzien in elke der 2 provincies. De trekking heeft plaats op einde Augustus 1934. De volkshulde gaat door op Zondag 29 Juli 1934, te Harelbeke, zijn geboorteplaats. tHBSiaajBBa&aSSBBBBBBBaBSBSB De andere obligaties dezer reeks, alsook de reeksen 20.767 en 144.125 zijn uitkeerbaar met 300 frank. «BfiBBSBSSaSaHSEBBBBBSSSaSSSB De demokratie wil wel een en an der veranderen, maar de grondvesten moeten volstrekt onaangeroerd blij ven. Dit zijn dus daaromtrent de twee stellingen, voor welker keus we staan, en onverbiddelijk dan nog. Qui non me est, contra me est «Wie niet met mij is, is tegen mij Het gaat niet op positie te kie zen of stelling te nemen met het ge voel als richtsnoer. Er hoejt nage dacht en geredeneerd te worden. Daarvoor is een basis, een grondslag vereischt. Om een aankomst moge lijk te maken moet er een vertrek punt zijn. Er is geen heerlijker vertrekpunt dan het katholicisme. Er is ook geen veiliger gids. Naastenliefde, hoogere beteekenis van het leven, eerlijkheid, sterkte, zooveel waarden waarmee we ons blijmoedig op weg kunnen zetten. Vergeten we echter vooral niet dat we, vooraleer op zoek te gaan naar een oplossing voor het maatschappe lijk leven, allereerst ons eigen leven hoeven te reorganiseeren. Wat baat het inderdaad als hon derd, zegge duizend of meer makke, karakterlooze, aan 't geld verslaafde menschen, een goede totaal-oplossing zoeken en vinden? Er is thans een nijpende nood aan mannen, mannen met vorming, wil en adem. Het is die keurbende die het lot van de maatschappij zal in handen krijgen. Ze zal oogsten wat ze zaaide. (Verboden nadruk.) Herwig. Lange jaren hebben beide bijwoor den hun stabiliteit behouden in de parlementaire demokratierechts stonden de Katholieken, links de Liberalen en Socialisten. Het zwaar tepunt van hun beteekenis lag dus hoofdzakelijk op het godsdienstige: vóór of tegen de godsdienst. Feitelijk is die beteekenis nog steeds van kracht in het huidige parlement. Maar er is in de laatste jaren, buiten het parlement om, een totaal-politieke beweging aan 't groei en die meteen de beteekenis van beide richtingen aan 't verruimen is. Voor al dezen die over het parle ment heen, oog en oor, geest en hart over hebben voor de totalitaire (dit is het komplete leven omvattende) beweging die zich (laar verwezenlijkt en hier aan 't gedijen is, hebben rechts en links een andere, een bree- dere draagwijdte gekregen. Iedereen weet trouwens reeds lang dat in feite de politieke strijd zich condenseert in één formule: vóór of tegen demokratie. m. a. w. vóór of te gen het bestaande regiem. Welnu de bekampers van de demo- kratische instellingen staan rechts, wijl logischerwijze al de verdedigers ervan naar links verschuiven. Zoo komt het meteen dat Katho lieken ook links zijn gaan staan, en dat als er geschermd wordt met slag woorden, rechts of links duidelijk ge- specifieerd moeten worden. Iedereen van ons die zich zelf respekteert hoeft natuurlijkerwijze een standpunt in te nemen, en wordt door de feiten zelf voor het dilemma gesteld: of rechts of links. Er is hier inderdaad geen gulden middenweg langs waar de meesten onmiddellijk een uitweg zouden vin den, om hun gemakzucht te bevre digen. Tusschen rechts of links is geen vergelijk mogelijk: 50 rechts en 50 links geven niet alleen geen 100 regiem, ze hebben enkel zero als resultaat. De keuze is brutaal, is rauw, is dwingend, doch ze heeft dit voordeel dat ze een glasheldere uitkomst biedt. En dat is reeds van uitzonder lijk belang. De krisis is er geen louter ekono- mische, ze is hoofdzakelijk een le ven skrisis. En aldus komt het dat de mensch thans niet alleen gedwongen wordt van zijn uitgaven te snoeien, hij wordt op den koop toe voor een problema gesteld waarvan de oplos sing ondubbelzinnig is. Het is een last. De meesten ver tikken het uit apathie, gebrek aan wil, menschelijk opzicht en dergelij ke, radikaal stelling te nemen. Ze verkiezen water en wijn boven een glas zuivere Bourgogne. Thans moeten ze wit of zwart kie zen. Er is een moment geweest dat iedereen ervan overtuigd was dat de krisis zou heen gaan zooals ze ge komen is: licht en subtiel. Daarmee was ineens alles opgelost, want als de motor rond draait, wie bekommert zich erg om het koetswerk? Helaas! We hebben nu lang ge noeg in de lucht gekeken om ervan overtuigd te zijn, dat de hemel, verre van op te klaren, steeds meer en meer betrekt. En vermits het manna zich totnog toe beperken bleef tot de Israëlieten uit het Oude Testament is het van zelfsprekend dat de mensch zelf naar een oplossing zoeken ging. Dat heeft hij dan ook gedaan. Hij heeft meer gedaan. Hij heeft niet alleen de motor aan gepakt, hij heeft de geheele auto on derzocht. En hij kwam tot het be sluit dat beiden een gaaf geheel vor men. Met andere woorden, niet enlcel de ekonomie hoeft herzien, heraange- past en bijgewerkt, maar het kom plete menschelijk leven, dat bij uit stek een gave entiteit uitmaakt. Bleef nu de oplossing. Als men de gegevens beheerscht, is er altijd één uitkomst, vaak twee of meer metho des om het resultaat te bereiken. En als er twee of meer methodes zijn is het ook absoluut zeker dat ze alle twee aanhangers zullen vinden. De mensch is nu eenmaal zoo. Er ligt diep in ons een onverbeterlijke nei ging om ja te zeggen als onze gebuur neen zegt, of omgekeerd. Dat is een produkt van het menschelijk égoïsme of zelfzucht. Het wordt weliswaar gecontreba- lanceerd door een niet minder diepe naastenliefde, maar het is er en het openbaart zich. Het is dan ook verre van verwon derlijk dat er twee methodes gevon den werden (synthetisch gesproken) om uit den aktueelen warboel te ge raken. Dat ze allebei hartstochtelijke aanhangers hebben is nog veel min der verbazend. Welke zijn dan de twee vooropge stelde wegen die naar de zon moeten leiden? Er is er maar één en hij ligt rechts, zeggen de eenen. Omvaar, antwoorden de anderen. Wij staan links en we hebben het goed voor. De aanhangers van de rechtsche richting zijn overtuigd dat het hui dige regiem, het demokratische, in zich de kiem draagt van de ellende en de wanorde. En daarom ook be strijden ze uit alle macht de bestaan de instellingen om ze grosso modo te vervangen door een korporatief re giem, gerugsteund door gezag en ver antwoordelijkheid. Zonder voorloopig in details te treden (dit is voor een der volgende kronieken) kan er ge zegd worden dat de rechtsche bewe ging aansluiting vindt (en dat trou wens ook zoekt) bij het fascisme en het nationaal-socialisme. De aanhangers van het demokra- tisch regiem (alles voor en door het volk) keeren zich scherp tegen de opdagende rechtsche groepeeringen, in naam der vrijheid. Rechts is een symbool (verdiend of onverdiend, dit onderzoeken we in de allereerste weken) geioorden van dwang en geweld. Links verzinne beeldt de vrijheid en de gelijkheid. (Zie vervola onderaan 3° kolom.) BELANGWEKKENDE INLICHTINGEN De regeeriwg zal eerstdaags op hst bu reel der Kamer het wetsontwerp neerleg gen waarbij het bedrag der burgerlijke lijst voor de nieuwe regeering wordt vast gesteld. Zooals wij gemeld hebban is de burger lijke lijst vastgesteld op 12 millioen, ter wijl zij voor de vorige regeering 9 Va mil lioen (papier) bedroeg. De regeering heeft veeleer matigheid aan den dag gelegd, aangezien men tot de som van 23 mollioen. zou gekomen ziijn hadde men de perekwatie op de burger lijke lijst in goudfranken toegepast. Het is algemeen gekend dat Koning Al- bert breed uit zijn particuliere kas moest putten om in al de uitgaven zijner huis houding te voorzien; 't was de vorst eigen lijk die voorzag in de uitgaven, die nuttig werden geacht om het prestige van de Kroon, dus van de natie zelve, reoht te houden. In die voorwaarden zou niemand het aan de regeering kunnen verweten heb ben hadde zij zich wat milder getoonden het is stellig dat, waren wij in republiek, de dotatie van dein President wel op het passraid cijfer gebracht zou geweest zijn. Men mag niet vergeten dat het bedrag der dotatie voor den ganschen duur van de regeering wordt vastgesteld en dat an dere omstandigheden zich kunnen voor doen. Wat de dotatie der Koningin-Mceder aangaat zal de regeering aan de Kamers vragen hare dotatie op 2 millioen te brengen. Wat de Koning te onderhouden heeft met de burgerlijke lijst Wij geven hierover enkele bijzonder heden: de burgerlijke lijst van den Koning regelt alleen de uitgaven, voortspruitende uit de functie van Staatshoofd en geen enkele andere. De Koning der Belgen maakt gebruik van paleizen toebehoorende aan drai Staat. Het zijn: het paleis te Brussel met het paleis de Bellevue, de stallingen van de Troonplaats te Brussel, het paleis van La ken, het paleis te Antwerpen, het chalet te Oostende en het kasteel van Ciergnon. Die gebouwen moeten door een Koning onder houden worden, hij moet ze bemeubelen, verwarmen en verlichten op zijn kosten. Alleen het onderhoud van het park en de serren van Laken, waartoe bet publiek toegelaten wordt, op sommige dagen, is reeds een zeer belangrijke post. De her stellingen aan de daken en goten der ver- schiltende gebouwen, waarvan de meeste nog dagteekenen van den tijd van onzen eersten vorst, loopen zeer hoog op. Alleen om de meubelen te onderhouden is er reeds een groote schaar dienstboden noodig. Buitendien heeft de Koning van de bur gerlijke lijst zijn personeel te betalen, dat zeer uitgebreid is. Verder worden ook op de burgerlijke lijst de bedragen voor de pensioenen aan oude dienaars, zelfs aan die van onder de regeering van Leopold II betaald. Verder moet de Koning er paarden, ceremonie-rijtuigen voor de groote gele genheden, auto's en zoo meer op nahou den. De partikuliere onkosten van den Koning Zooals men weet was de burgerlijke lijst van Koning Leopold I vastgesteld op 3.300.000 fr. Trots de verhooging van de onkosten, die het beste blijkt uit het aan groeien van het budget, dat van 112 mil lioen fr. in het begin onzer onafhankelijk heid aan den oorlog van 1914 tot 909 mil lioen frank gestegen was, bleef de burger lijke lijst voor Leopold II en voor Koning Albert op hetzelfde getal van 1833 be houden. Na den oorlog kwam dit getal eigenlijk overeen met ongeveer 23 millioen frank. De burgerlijke lijst werd slechts op 9 millioen frank gebracht. Men verzekert dan ook, dat sinds den corlog tot in 1927 Koning Albert van eigen fortuin 54 millioen frank uitgaf, om de on kosten veroorzaakt door de vervulling van zijn ambt te kunnen betalen. Als men alleen maar nadenkt wat de reizen van den Koning na den oorlog ge kost hebben, is dit te begrijpen. En noch tans hadden die reizen hoofdzakelijk ten doel Staatshoofden te bezoeken namens ons land. Verder denkt er niemand aan, dat de telegrammen die door den Koning aan andere Staatshoofden moeten verzon den worden, in zoovele omstandigheden duizenden franken kosten. In ieder geval zijn de particuliere on kosten van den Koning te regelen door middel van zijn eigen bezittingen en niet af te houden van de burgerlijke lijst; kleederen, voeding en al wat het intiem leven van de koninklijke familie betreft, valt ten koste van den Koning en de Koningin. Die bijzonderheden geven een heel an deren kijk op het bedrag van de burger lijke lijst. Donderdag 1.1., in de Kamer, werd met stemmen tegen het wetsontwerp houdende vaststelling van de burgerlijke lijst des Konings en van de dotatie voor Koningin Elisabeth, aangenomen. <BBgB9BBSB3ESIBBISSSIBEBBBBBBS Onze Vorsten zullen de inhuldiging van het nieuw belfort en van den beiaard van -ooxS i)3ui aip SuiSipjnqui 'uauoAfftq asde-x ten luister zal geschieden. Deze plechtige inhuldiging had eerst moeten plaats hebben rond Pinksteren, doch ten gevolge van het afsterven van Koning Albert werd deze tot 29 Juli ver daagd. leper zal dus een der eerste steden zijn waar de Vorsten hun blijde intrede zullen doen. De Vorsten zullen per bijzonderen trein naar leper reizen en zullen dan stoetsgewijze in staatsiekoetsen door de stad trekken. Het gemeentebestuur van leper bereidt de feestelijkheden voor die tevens het feest zullen zijn van de herrijzenis der stad. 26 APRIL—4 MEI: rechtstreeksche treinen en treinen langs LISIEUX. 30 JULI—7 OOGST: rechtstreeksche treinentreinen met stilstand te Parijs (Montmartre) en terugkeer langs LISIEUX. 28 OOGST—6 SEPTEMBER: trein over Paray-le-Monial, Nevers, Ars, Lyon, Lisieux. INLICHTINGEN Hoofdsekrelariaat, Pleiu 13a. KOKTRIJK Tooneelzaal KATHOLIEK VOLKSHUIS H. HARTEBONDEN Ieperstraat. Tel. 79. 32 ACTEURS 75 KOORZANGERS. Volledig Symphonisch Orkest - Feërleke Belichting Somptueus décor. Prijzen der PI risen 1' pl. tO fr. 2e pl. 7 fr. 3e pl. 4 fr. Genummerde kaarten op voorhand ie bekomen in hei Katholiek Volkshuisr (Beloken Paschen) telkens te 7 uur stipt. DE ZANG VAN DEN DROOM Nog een woord over de schoonheid van de muziek uit 'het Parabelspel De Ver loren Zoon dat de H. Hartebonders van Foperinge druk aan het leeren zijn en dat met 2o Paaschdag en volgende dagen in het Katholiek Volkshuis zal opgevoerd worden. Het is vooral het Derde Bedrijf dat rijk is aan lief en afwisselend gezang. Het tooneel verbeeldt eene vlakte ln Egyptenland, nabij den Nijl. Na een Openingstuk, dat den toeschouwer reeds brengt onder eigeniaardigen vreemden in druk, zingen de Egyptische slaven een ZANG VAN DEN NIJL. Deze zang, voi weemoed en vreemd strijdende klanken, is een zucht die opgaat tot de goden opdat deze, door drooglegging van den Nijl, het volk toch niet zouden straffen met den hongerdood. Te midden van dit heidensch volk, dat tot wanhoop gedreven is, komt een Jocd- sche slaaf, een akelig spook gelijk. Deze zingt een lied van hoop, de prachtige BALLADE VAN JOZEF, 't Is de geschie denis van Jozef, de zoon van Jacob, dee vroeger, na de droomen van Pharao uitge legd te hebben, Egypte van den hongers nood redde. Even ais bij de eerste ver tooningen zal dit kunstvol lied gezonget» worden door M. Albert Delbaere. Gedurende den slaap van Neri zingt het Kinderkoor achter de schermen den ZANG VAN DEN DROOM, die lief en vol gemoedelijkheid het verhaal van den verloren zoon wedergeeft, zooals onze Za ligmaker het op deze wereld verteld heeft. Dit is het begin van het berouw. Neri wordt daarin aangemoedigd door het En gelenkoor GENADEZANG, hetwelk zijn hart herhaaldelijk ontroert en hem tot inkeer brengt. Het Vierde Bedrijf vangt aan met een Voorspel van het Orkest, dat de gevoelens van hoop en berouw weergeeft. Dit Vierde Bedrijf, dat ons de tehuiskomst van den Verloren Zoon aantoont, eindigt met een krachtigen, maar blijdevollen ZEGE ZANG der christelijke barmhartigheid. Het toont ons vol ontroering de blijdschap die in den Hemel weergalmt voor den zon daar die na boeten zijne kroon haalt vóór Gods voeten en na bittre ballingsleed komt om Gods graiadekleed. IBE2S12a3I&!3S£KEaR3BaBfiS8aS&a33SEBB&B3BBS3gE3:XSIE£|gË£5!SaSZ3a De Vlaamsche Oud-Strijder het or gaan van het Verbond V.OS., brengt een In Memoriam en een bewogen huldegroet uit naam der Vlaamsche volksjongens van den IJzer, aan Koning Albert, waarin wij lezen: De Koning is overleden. Onverwachts, op een vreeselijks wijze, eenzaam in den winteravond. In de volle kracht nog van zijn rijpere mannenjaren werd hij weggerukt. «Populair was hij; niet alleen in het land, maar ook daar 'buiten. En de rol die hij, eenvoudig en toch wilskrachtig, tijdens den oorlog had gespeeld heeft hem, de wereld door een roem verworven, die in zijn verderen omgang bij zijn tragisch af sterven is tot uiting gekomen. Een koning zooals hij wordt verkleind door onwaren lof. Wij zullen, als oud strijders, koning Albert herdenken, met in ons hart de onuitwischbare, pijnlijke her innering aan de oorlogsjaren. Hij heeft in zijn eenvoudige grootheid van gemoed en in de natuurlijke goedheid van zijn hart dit verband weten te leggen met het hart van den strijdenden volksjongen dat geen enkel van de krijgsaanvoerders vermocht. En betuigd moet worden dat deze vorste lijke man graag afstand en plichtpleging ter zij liet om met andere menschen, om met de soldaten, eenvoudig mensch te zijn. HIJ WIJDDE ZIJN KRACHTEN AAN ZIJN VOLK HIJ HEEFT RECHT OP DEN DANK VAN DIT VOLK <i Het is voor ons moeilijk te beseffen welke lasten, welke moeizame zorgen, op de schouders wegen van hem die bekleed is met koningschap; wat te overwinnen en te doorworstelen valt om den harteklop te voelen van het volk. Koning Albert heeft gewetensvol deze lasten gedragen en deze moeilijkheden trachten te overwin nen. De rechtgeaardheid van zi.in wezen, de voorzichtigheid die hij zichzelf oplegde, de aanhoudende studie, die hij maakte van tijd en socialen nood heeft hem het recht gegeven op den eerbied van hen over wie hij gezag had. Wij, Vlaamsche Oud-Strijders, die nooit hebben gebogen om gunst of eer, die de waarheid trachten te dienen en om de waarheid reeds meer dan eens werden be lasterd, wij buigen het hoofd met eerbied en pijnlijke ontroering: hij wijdde zijn krachten aan zijn volk; hij heeft reoht op den dank van dit volk. En dat God, voor wie alle aardsche eerebetoon ijdel is, hem het loon geve dat is voorbehouden aan wie eerlijk en trouw, goed en rechtschapen, de plichten vervul de, die hem werden opgelegd. TOT KONING LEOPOLD III Verder leest men nog in De Vlaam sche Oud.Strijder Koning Leopold III wordt gekroond in pijnlijke omstandigheden. Dit wegrukken, in zijn brutale tragiek, is voldoende op zich zelf om den jongen vorst die zulk een vader verliest op zulke vreeselijke wijze, met ontroering te be groeten. Hij heeft niet alleen een vader verlo ren maar een ervaren en voorzichtig leids man en dié vertrouwd was met menschen en toestanden. «Kij neemt, na zulk een vorst het ge zag in handen in een tijd waarop de we reld onrustig is en ziek, waarop alles wat buiten de grenzen gebeurt in het land weerslag heeft. In een Europa vol onrust en zenuwachtigheid, dat de vernieuwings koorts ondergaat, ligt een land waar werk loosheid en rassenverschil zorgwekkend zijn. Wij wenschen hem de behoedzame wilskracht toe van zijn vader; zijn zin voor rechtvaardigheid, zijn eenvoudig en eerlijk doorzicht. HET RECHTSHERSTEL VOOR HET VLAAMSCHE VOLK VOLTOOIEN En als Vlamingen verstouten wij ons hem te zeggen: In het geestelijk erfdeel, dat Koning Albert zijn opvolger heeft na gelaten, is nog een heerlijke taak. De dood belette den overleden vorst haar te volein den: het rechtsherstel voor het Vlaam sche volk, plechtig uit koninklijken mond beloofd. Het Vlaamsche volk dat trouw en ge duldig, duldzaam maar ongelooflijk taai, zijn eigen leven groeien voelt, ziet ver wachtend op naar den vernieuwden troon. Het hoopt dat geen omgeving of geen in spraak de taal van het recht, de ingeving van het recht van hoogerhand moge be_ letten. Integendeel verwacht het dat de jonge koningin den vorst moge steunen in zijn edele taak. En a De Vlaamsche Oud-Strijder be sluit: Een troon staat sterk als hij steunt op liefde en rechtvaardigheid. Wij wenschen dat zuiks voor Leo pold III bewaarheid worde. £332,21 Prins Otto van Habsburg, zoon van ex-keizer van Oostenrijk, in tyrolerklee- ding. De Prins vertoeft meestal met zijn familie te Stecnokkerzeel, in Belgie. Zijn studies heeft hij eveneens gedaan in Belgie. In deze laatste tijden wordt wol eens gewag gemaakt dat in Oostenrijk een groote strooming bestaat om hem terug te roepen tot den troon van het land. Er is echter ook veel tegenzoodat de zaak steeds twijfelachtig blijft. 1BSIBSB5S&&9SSBB83HSS9SSS15BSB3

HISTORISCHE KRANTEN

De Poperinghenaar (1904-1944) | 1934 | | pagina 1