YAN IJPEREN 4 FRANKER -S JA A118 Nr 421. N(v«>ensie Jaar m m mm z Politiek. Stads,- kunst- en Letternieuws. Verschil li «je Tijdingen. MarktenRek end ma k i n&eii Politicke berichten. VOOR IJPEREN. Fr. 4-50 VOOR BUITEN STAD. Aankondigingen12 centimen den regel. Reklamen: 25 centimen. ZONDAG. 17" APRIL 1870. Bl-reet. Dismudestraat, 59.Alle inzendingen vrachtvrij. Ss m De heer Buffet heeft zijn ontslag gegeven. In Buffet verliest de Keizer een eerlijken raadsman, en zoo vreemd is het in Frankrijk dat men een mi nister zijne portefeuille aan zijne overtuiging ziet ten offer brengen, dat aanvankelijk het gerucht van Buffet's onderzoek om ontslag bij niemand geloof vond. Het ontslag van M. Daru, minister van builen- landsche zaken, schijnt zeker. Wat de andere ministers betreft, wordt verze kerd dat zij in het kabinet zullen blijven, op één na. graal'Daru, zoodat, wanneer deze ook aftreed, Napoleon lil een nieuwen minister van financiën en een nieuw en minister van builenlandsche zaken zal moeten benoemen. Als opvolger van Buffet wordt gesproken van de lieeren Magne, oud-minis ter van financiën, en Fremy, gouverneur van het Crédit Fancier. Met franse,h Wetgevend Korps heeft zich, na eeue discussie tusschen M. Ollivier en Jules Favre met 195 stemmen tegen 63, zich tot 1 inei ver daagd. In de algemeene congregatie van Donderdag te Rome gehouden zijn de stemmingen over de hij- voorstellen ten einde gebracht, en men is overge gaan tot de naamoproeping op geheel den tekst der constitutie van het Geloof, ulo bisschoppen heb ben bevestigend geantwoord 85 voorwaardelijk niet ééne stem heeft tegen geantwoord. Dinsdag aanstaande zal een ander gehouden worden. Men meldt uilWeenen, dat de graaf Polècki zich niet heeft kunnen verslaan met de kopstukken der uiterste linkerzijde voor de samenstelling van een kabinet. De Kamer der Gemeenten in Engeland is tot 25 april uiteen gegaan. Eene depeehe uit Madrid van maandag zegt, dat de onlusten te Barcelona gedempt zijn. Uit Cuba meldt then, dat de opstand op verre na niet gedempt is. Daarentegen krijgt men de lijding dat in Brazilië de oorlog geëindigd is en dat Lopez gedood is ge worden. ^T~[- f O EEN W E VEER A VON!) Ol» T DOltl». {Vervolg en slot). Pas was het dankend gebed na den avondmale geëindigd, toen de ouderwezene dochter des huizes een leerzaam verhaal aan 't jongere kroost uit het boekje van Thomas-a-Kempis nu voorlas Ban, grootvader verhaalde, misschien voor de duizendste maal reeds, hoe, in der jeugd, hij gediend had, onder den Keizer der Franschen hoe hij mede gestreèn had in menig hardnekkigen veldslag; hoe, met het machtige leger, hij gansch Europa doordwaald had tot in Rusland toe, waar het veel meer kouder dan hier is, w aar zooveel er gegaan, maar luttel van wedergekeerd zijn.... Menig een knapelijn sprak wanneer de vertelling gedaan was Grootvader, als ik zal man zijn, zeker ik worde soldaat ook; Ja, zei de oude ten slotte, maar nu zijn het betere tijden, Keizers en Koningen zijn veel wijzer geworden dan eertijds, a -KSSS Samenspraak tissseheaa den Scïiooliuecstcr, den Koster en Jkbs ©oedgefotssss'. De Koster. Wel Meester, het zal nu ongetw ijffeld ge daan zijn met den heer Rara, op de wijze dat M. Wasseige zijn boekje heeft opengelegd, op de wijze dat hij door het aanhalen der namen de partijdigheid van dien Minister in de noemingen van het rechterlijk order heeft aangetoond, hij kan geen Minister meer blijven. De Meester. Inderdaad, de clericalen zouden hem wil- ook wie weet, kind lief, als ge groot zult zijn, of men ergens noodig nog zal hebben die legers en benden soldaten. Nauweliks was het verhaal van soldaten ten einde en van veldtocht toen uit der buurte een jongen, de zoon van 'nen anderen pachter, struisch en gezond ais een boom, te ramm'len stond aan de voordeur, vragend of er geen belet was en dan met 'nen zachten goèn avond binnen der woon trad, zeggend gedoog dat 'k mijn pijpken eens aansteek'?; <i Wel voorzeker, Johannes, kom neem 'nen stoel u en zet u, klonk het uit iederen mond, terwijl Maria, de dochter reeds d'aangebodenen stoel juist nevens Johannes gebracht had, en aan het vuur van den haard hem een zwavelstokje deed vlammen. Vriendelik vielen dé blikken des jongelings in de oogen der maagd nu, schier onzichtbaar werd door beiden gewisseld een handdruk Ien zien vervangen door iemand die min krachtdadigheid be zit om zich tegen hunne vorderingen te verzetten maar in tegendeel al dat liberaal is biedt hem hulde, omdat hij zich zeldzaam door zijne tegenkan'ters laat overhalen. De Koster. Het is toch eene schande dat, op 100 rech terlijke benoemingen, er slechts 10 catholjjken zijn genaamd geworden. De Meester. Gij bedriegt tl, koster zegt: 10 clericalen, want er bestaat een merkweerdig verschil tusschen eenen ca- tholijk en eenen clericaal; een cathoiijk is een deugdzaam man die den Godsdienst volgens de voorschriften van het Evangelie uitoeffent, terwijl de clericalen van denzelven, de eene uit domme dweepzucht en de andere uit heersch- en geldzucht, een werktuig maken om aan het Staatsroer te ge raken. De Koster,—- Hoe het zij, hij is niet te min met eene on- verdragelijke partijdigheid te werk gegaan. De Meester. In het geheel niet; het is natuurlijk dat een Ministerie de voorkeur geeft aan zijne partijgenoten. Het ging er wel anders onder de clericale Ministeriën die zich opvolg den van 1850 tot 18412; men. moest een getuigschrift hebben van zijnen pastor of bewijzen van onderdanigheid aan de Je- suitieke partij hebben gegeven om eene plaats te bekomen, namentlijk in het rechterlijk order ook als het clericaal Mi nisterie in 1842 werd omgeworpen, al de hoven van beroep, al de rechtbanken van eersten aanleg, waren uit vertrouwde clericalen daargesteld, zoo verre dat thans nog in vele recht banken de meerderheid aan die partij behoortde vrederech ters en meest al de notarissen, die onder die Ministerien werden genoemd, zijn echte clericalen, en, wij aarzelen niet van het te zeggen, vele, zoo onder de rechters als onder de notarissenhadden geene andere verdienslen dan hunne dienstvaardigheid aan de partij. Vader en moeder nogtans, met graagte ze zagen die wiss'ling, want reeds sedert een maand nu waren de kindreu verloofden vrijdden ze niet een jaar in eer en in deugd met elkander, werd niet alles geschikt om na PaaSschen te vieren de bruiloft Dan vervoegde Johannes zich nader den ouderen pachter, sprak hem van velden en vee, en verder w at raakte den landbouw, ook van het schrikkelik vriezen dat aanhield van lange vóór Kerstdag, dat het koolzaad zeker vervrozen, en wellicht de klaver '1 zijn zou, zoo er niet haast verzachtend een dooiweder aanbrak, duur moest het leven gaan wezen, ja duur veur mensehen en land vee.' Maar, zei de moeder misnoegd, wal zit ge te praten op voorhand, lukken dees vruchten ons weinig, misschien lukt dubbel eene andre voriger jaar was het zoo, God schikte toch alles ten beste.

HISTORISCHE KRANTEN

De Toekomst (1862 - 1894) | 1870 | | pagina 1