VAN ROUSBRUGGE. 23 JÜNI 1857. N.° 28. l.sle JAER. Het slechte voorbeeld komt van boven. t Daerin vinden wy waerheid. V Men belaeld voor DEN DORPSBODE die eiken dinsdag verschijntte Rousbrugge en allen die het blad by den drukker afhalen, per jaer fr. 4-00; zes maenden fr. 2-25; met de post fr. 4-75, of fr. 2-50 per zes maendenvoor Frankryk 7 fr. 'sjaers. Beriglen en Aenkondiqingen 12 centimen den drukregel. Affichen en -Bekendmakingen by den uitgever gedrukt worden Gratis in dit blad geplaetst. Alle opzendingen moeten vracrtvry i/oor den maëndag morgend by DÉS1RÉ ALLAERT, drukker-uitgever te Rousbrugge-Haringhe, toekomen. Ik bewoon de hoofdstad, ik heb grys hair en ingeval- lcne wangen, ik ben oud, doch myn hart blyft jong, en myn grootst genot is het en blyft het telkens naer myn dorp en naer myne jeugd terug te keeren in den geest wel te verstaen. Nuvoor vyftig jaren leefden de pachters ten myncnt op eenen zeer vertrouwelyken voet met hunnen onder- hoorigcn. Een pachter was toen een aertsvader en zyne vrouw eenc aertsmoeder voor knechten en meiden. Deze hadden eene opklimmende rangorde, van den koeijongen tot den eerepost van meesterknecht, van der ganzenmeid tot dien van eerste keukenmeid. Dan gebeurde het wej, dat de meesterknecht met der keukenmeid op gezetten jaren een huwelyk vormden; dan slachtède de b<J6s hun der eere een kalf of een zwyn en viertje den jonge lui hoogtyd, hy bezorgde hun eene kleene wooning met een morgenland en nog wel eene koei er by. wanneer baes en bazin redenen hadden om hun toegedgen te zyn dan kwam de knecht en zcide meester, ik heb u trouw ge diend, indien ik tien of twalf honderd franks hadde, ik zou dat pacbthofken kunnen overnemen- De meester zei: ik zal er myne vrouw van spreken, kom morgen vroeg weèr. En 's anderendaegs sprak de meesterik weet hoe vlytig en ordelyk gy zyt, myne vrouw kent ook w el uw e bruid. Welaen hier zyn de twalf honderd franks in goud. Weest gelukkig en spaert. Men zegt, dat de tyden sinds anders zyn geworden. De grondeigenaer stond toenmaels op denzelfden vertrouwe lyken voet met zynen pachter; doch de grondeigenoer is eert heer gewordendie het hof en de groo(e zalen bezoekt, die met intriganten en danseressen leeft, en zich slechts tegen Sint-Andries bekommert om zynen pachter, dien hy als eenen onbeschoflen ezel aenziel, hoogst goed om mest te vervoeren en land te ploegen. De pachter van zynen kant, heeft zynen goedsheer de trotsclieid afgekekenen hy aenziet, zyne dienstboden gelyk het lieve vee, ja nog iet wat minder. Hy zou niet meer met den eersten knecht aen tafel willen zitten. De keuken wordt maer ter loops door de pachteres pezocht; de meiden zyn immers zoo bot en grof geworden Vroeger kon ieder dienstbode door vlyt en oplettend heid hopen van den nederigsten graed tot den hoogsten 0p te klimmen, thans gaet dat ook alzoo als het vergeven der ambten van den Staet. Gedrag en kennis komen maer toevallig in rekening. En wat heeft de pachter door zyne trotscheid gewonnen Den afkeer en den haet van alles wat hem omringt. Hy is nauwelyks meer zeker in zyner eigene wooning. Huis feesten voor alle huisgenoten bestaen niet meer; maer dikwerfs gaet eene pakhthoeve of korenmyt in vuer en vlam, en men weet niet, wie het gedaen heeft. Zoo zegt men my, gaet het thans. Ook leeren alle pachterskinderen tegenwoordig fransch, op die wyze hebben zy zelfs geenen lust, om met dienstboden te ver- keeren, die niets dan vlaemsch kennen. (De Klalw aert.) HOE MEN BEWYST DAT MEN IN FRANKRYK GEEN" FRANSCH SPREEKT. De prefekt van Finistère schryft aen do mairs der ar rondissementen Brest en Chateaulion onderrigtingen over de aenstaende kiezingen en sluit aldus Ik verzoek u mg ontvangst dezes omzendbriefs te melden en denzelven in het bretons aftelezen, by het einde der goddelyke diensten, op zondag 14 dezer maend. Had er overal en altyd denzelfden eerbied voor de tael des volks, men zou gewis zoo vele klagten niet hooren. De Klauwaet spreekt aldusIndien wy ons oordeel moeten gronden op wat wy dagelyks zien gebeuren, zou den wy het moeten gelooven. Zoo twist men ons eene wet, waervan wy gedurende zes en twintig jaer de nood- zakelykheid niet gevoeld hebben, en om eene kwestie van liberael of katholiek ziet men het land schier te vuer en te zweerd; en dewyl de eene liever het land in de rege ringloosheid zouden dompelen dan de wet aen te nemen zouden de andere de grondwet liever in een bloedbad doo- pen dan van hnnne wet af zien. Zelfs de edele woorden van onzen wyzen koning, pie onze lezers gewis met ont roering en dankbaerheid lezen zullen, vermogen het niet den partygeest in ons land te dooven, Nog twisten onze dagbladen alsof van de wet op de liefdadigheid het bestaen des lands afhing, en zy zien dien boozen geest niet, die daer in het Zuiden hunne twisten met eenen helscben. gryns aenschouwt. Mannen zonder hart, die nemk iets voor den Vlaming,

HISTORISCHE KRANTEN

De Dorpsbode van Rousbrugge (1856-1857 en 1860-1862) | 1857 | | pagina 1