VAN IJPIREN EN HET ARRONDISSEMENT. Politiek, Nieuws-, Handels- en Annoncenblad. DE PRINSES MARIA. Tierde jaar. Zaterdag 2" Februari 1889. Nummer De politieke onverscMlligheidsziekte. Abonnementsprijs voorop betaalbaar: 3 fr. per jaar voor de stad. 3 fr. 50 voor den buiten. Per 6 maanden: 1 fr. 75. Annoncen: 15 cent. per drukregel. Rechter lijke eerherstellingen: 1 fr. per regel. Akkoord per jaar of per maand. 10 centlemen per nummer.Afzonderlijke nummers voor artikels, enz. 8 fr. per 100. Alle berichten van verk-oopingen of andere bekendmakingen ten bureele dezer gedrukt worden eens gratis ingelijfd. De annoncen voor België, ter uitzondering der beide Vlaanderen, alsmede die voor het buitenland worden ontvangen door den Office de Püblicité, Magdalenastraat, Brussel. Men wordt verzocht alle lioegenaatnde artikels uiterlijk tegen Vrijdag middag vrij en onderteekend toe te zenden. Artikelen ongeteekend of personnaliteiten bevattende worden niet opgenomen. Ons land verweert zich te midden de moeilijkheden en de gevaren van een poli- tieken en maatschappelijke» toestand, die misschien nooit een voorgaande gehad heeft. Het is droevig om zeggen, het meerendeel der natie blijft in de onverschilligheid en de gevoelloosheid gedompeld. Het politiek leven is nietig ten onzentde openbare vergade ringen zijn zeldzaam, kleurloos en niet be zocht; de drukpers volgt meestal pijnlijk den slenter van bet alledaagsehe en van de platbroekerijDe geestesverzwakking is al gemeen en niets kan nog de openbare aan dacht prikkelen. Als wij daartegen opkomen willen, als wij, b. v., voorstellen in het kie zerskorps een leven te laten zijpelen, dan roept men ons toe dat wij naar de volksmen- ning streven en dat wij storing in 't land brengen zullen. Wij hebben de afzichtelijkste ongerechtig heden kunnen laten voortduren, wij hebben alle rechten, alle vrijheden zien inkorten,wij hebben de stuiptrekkingen doorstaan uit onzen maatschappelijken staat geboren, en spijts dat alles heeft het Belgische volk zijne verlamming niet kunnen verdrijven! De drukpers is door schandelijke wetten gemuilband geweest, de boekkeuring werd heringevoerd door het verkoopingsver- bod tegen zekere druksels, men heeft bij drukkers, hoopen dagbladen, boekwerken van propaganda in beslag genomen en hand schriften van niet gedrukte artikels ver beurd verklaard, die met loopende pen op het papier geworpen waren Wij hebben laten begaan, omdat die hate lijke aanslagen tegen de vrijheid van druk pers ons onverschillig laten De vrijheid van gedachte werd met de voeten getreden men heeft onze officieren en soldaten, onder voorwendsel van dienst, verplicht aan godsdienstige mommen spelen deel te nemen. De betooging van bet goeddunken is op Eerste deel. (1° Vervolg.) Eenige oogenblikken nadien echter, open de Geralda wederom de oogen l Lief kind, lispelde zij, de dorst brandt in mijn binnenste. Geef mij toch te drinken. |ïJHet meisje sprong op en, met de grootste smart rondblikkend, riep zij uit: O drinken, zegt gij. Waar is er water, waar, waar? Kunt gij een oogenblik zonder steun blijven zitten, moeder? Ik ql, ik vlieg naar de wallen van bet slot. Nu zij alleen was, verzamelde de onge lukkige bare laatste krachten, gelukte erin weêr rechtop te zitten en stortte dikke tranen. Alleen! alleen! dacht zij, verbannen! alleenmet het doodszweet op het voorhoofd: alleen! Ver van mijn vaderland! Ver van mijn geliefde zuiderzonneAlleenEn moe ten stervenIk ben pas dertig jaar; andere vrouwen bereiken het toppunt hunner schon- heid. Ik, ik sterf: uitgeput, vervolgd, ver vloekt, verbannen.... God, God in den hemel daarboven, waarom hebt gij uw oog van Geralda gewend! En gij, die eertijds mijne liefde met lafheid en wreedheid hebt beloond o wees vermaledijd! Bayeux, Bayeux! Trilt uwen gekochten bisschopsstaf u niet van schaamte en afgrijzen tusschen de vingeren? alle manieren belemmerd geweest: door liet verbod van openbare vergaderingen, door het verbod aan de bedienden van zich in den partijentwist te mengen, of eenige kandida tuur te aanvaarden, juist alsof een bediende geen burger meer was Officieren, bedienden, ambtenaars zijn als stommen onder het schrikbewind gebukt! Een soldaat, in een socialistisch lokaal gevonden, boet zijne euveldaad met een jaar verblijf in die bel, met den naam van dis cipline bestempeld Dat alles duurt voort zonder opstand te verwekken De mannen der openbare veiligheid onder scheiden zich op eene gansch bijzondere wijze door liunne hatelijke willekeurigheid: Zonder mandaat, zonder eenig recht dringt een sergeant, met een politieagent aan de sleppen, in eene volkszaal De genaamde Gautbier, hoofd der openbare veiligheid, leidt allen vreemdeling, wiens reclitgeloovigheid niet blijkbaar genoeg is, over de grenzenhij levert aan Bismarck's wraak twee origelukkigen die op het grond gebied van het gastvrije Belgie een toe vluchtsoord gezocht hadden! Frarische en Hollandsche staatkundige mannen worden uit het land gejaagd. Falleur uit zijn vader land gebannen, eet in een verafgelegen vreemd land het bittere brood der verban ning, ondanks de wetten heringevoerd Overal strekkingsprocessen aan allen die niet persona grata zijn in de oogen der hui dige meesters En die monsterachtige opeenliooping van ongerechtigheden, misbruiken van macht en dwingelandij kan geene ontploffing der volksverbittering doen losbersten De scholen zijn in massa gesloten of aan den priester geleverd geweest; de onderwij zers verjaagd en aan de ellende ter prooi gelatenhun mager wachtgeld is niet be taald. En de Belgen laten begaan Het va derland is in gevaar, het leger ontoereikend, de onbezette grenzen zullen vanaf den eersten Ik was een schuldeloos meisje en gij hebt mij verleid, bezoedeld! Een edel mensch, die mij lijden en weenen vond, heeft mijne eer gered, hij beeft uw kind gevoed en bemind; uw kind, dat hij nog het zijne waant. En gij hebt, o Bayeux, o lafaard, gij hebt dien man zijn goed en zijne vrijheid ontroofd. Gij hebt hem tot ballingschap gedoemd. Ha, moge de God der rechtvaardigheid.... Doch zwijg, mijn hart, hernam zij luidop, mijn laatste oogenblik mag door geen wraakgedachte verbitterd worden. Alles, alles zij vergeven Weêr greep eene bezwijming haar aan en zij zonk achterover op den grond. Het meisje dat aangesneld kwam, zag haar vallen en riep Moedar, moeder, hier is water drink, drink, het is zoo frisch en klaar. Geraldina bracht het water, dat zij tus schen hare beide banden hield, aan de lippen harer moeder. Deze dronk en scheen er een weinig door te bekomen. Zij legde haar hoofd wederom in den schoot van haar kind en sloot de oogen, terwijl hare borst hijgend adem haalde. Plotselijk schalden in het hout kreten van Slaat doodSlaat doodMen hoorde vrouwengegil en geschreeuw van mannen verward door elkander, gevolgd door het gehuil van eenen wolf. Manasses, gevolgd door een tiental wapenknechten en lakeien, verscheen aan de zijde van des hertogen slot en sleurde met zich het ondier, dat hij daar juist te dooden kwam. Zijne rechterhand dag door de vreemde legerbenden overschre den zijnHet land verroert zich niet! De burgerrechten zijn het uitsluitelijk voorrecht van 100,000 cijnskiezers: de volks gezinde partij eischt voor het volk de kies rechtenen het volk blijft beweegloos! Meer nog, van tijd tot tijd is de belgische grond met het bloed van zijne kinderen.be- sproeid: 't Is te Boom, waar de gendarmen storm loopen en dooden. 't Is te Oostende, waar, voor eenige ellendige ponden visch, men ongelukkige visschers neerschiet. 't Is in de kolenstreken, waar de ballen stilte opleggen aan bet geklaag van den honger en de ellende.'t Is te Roux,waar de generaal Vandersmissen met eene huiveringwekkende en spotachtige wreedheid de wettige op- eischingen vervangt door deze dri® woorden: Laadl Legt aan -- Vuur! En na die abominabele daden is de open bare verontwaardiging stom Waaraan liegt dien onrustwekkenden toe stand der geesten Waarom die onverschil ligheid voor al die aanslagen door het be stuur gepleegd Waarom die algeheele afwezigheid van politiek leven? Men begrijpt dat de priesterpartij alle ver standelijke werkzaamheid versmachtmen begrijpt dat de geldelijke en landelijk® leen roerigheid zonder tegenspraak over een ver jaagd en stom slavenvolk heerschén wil.... Maar de ziel der natie is dan zoo zeer dood, dat wij er nooit geene de minste sidderingen meer van vaststellen kunnen Gedurende zestig jaren heeft de bewarende partij, telkens zij aan 't bewind was, zich op den buit der plaatsen en der vette jaarwed den geworpen: de besturende klerikalen heb ben enkel begunstiging en neefjes bescher ming bewerkt. De mandaten zijn door heerschzuchtige en arglistige nulliteiten ingepalmd, die van de politiek eere ladder maken, langswaar zij tot de eer en de groote winsten opklimmen. De mannen van waarde en talent zijn ver hield eene bebloede dagge, welke hij tot aan de hecht in bet lijf van den wolf kwam te planten. Eene schoone en statige jonkvrouw, in een wit kleed gehuld dat met slijk en bloed was bespat, kwam achteraan, ondersteund door een paar dienstmaagden en met zorgen omringd door een aantal pagen. Het was prinses Maria. Zij zag er uiterst bleek en aangedaan uit en leunde op den arm van eenen jongen ridder met lange zwarte lok ken, de hofzanger Jan van Heelu. De prinses Maria was wel het ideaal der vlaamscbe vrouwelijke schoonheid, zooals de onsterfelijke Meester Rubens ze later wist op bet doek te brengen. Zij was groot en slank, prachtig en weelderig in al hare vormen. Haar fier en edel hoofd, hield zij rechtop, onder eenen overvloedigen schat van ravenzwarte vlechten. Haar maagdelijk gelaat was fijn besneden; een teeder roos lag gewoonlijk over hare nu bleeke wangen; hare oogen waren zachtblauw en schitte rend: hare tanden blonken tusschen liare vriendelijke lippen als een witte ader in koraal rooden marmersteen; bare kin was klein en rond en hare hals blank als de vleugers der zwanen. In de richting van het kasteel, over de kruisbaan, trad zij nu voorwaarts. Daar, verwenscht ondier! riep Manas ses, den wolf ten gronde smijtend. Hij richtte vervolgens de zieke in zijne armen op. Geralda, beste vrouw, troostte hij, daar is wijderd door eene enge maar machtige over- heersching van eenigen, die onder hare le den de mandaten, de winstgevende plaatsen en de vetbetaalde ambten verdeelen. Maar alles heeft zijn einde en de menigte die alzoo gefopt werd, is beu geworden,.... zij heeft de gewoonte verloren zich met de politieke strijden bezig te houden, omdat de volksbelangen er nooit besproken werden en nooit het voorwerp waren hunner bekom meringen. Moede van aan ikzucbtigen en dikwijls aan konkelfoerers tot ladder te dienen en van liet openbaar leven afkeerig, sluiten de burgers zich in eene diepe ikzucht op en houden zich enkel met hunne huiselijke zaken onledigzij komen er zoo toe zich te ver wonderen dat er hier en daar nog naïvcn zijn die politiek maken Wat kan dat alles u schelen. Zult gij er te rijker om zijn Hoe kunt gij u om dergelijke beestigheden kwellen Dat zijn letterlijk en in gansch hunne ruwheid, de tijpische zinsneden, die heden den juisten toon geven van den algemeenen afkeer voor de kwesties van vaderlandsch belang. Zoo verre ging de zorgeloosheid der Staats besturen, dat zij zelfs hot verplichtend onder wijs niet ingericht hebben. De onwetendheid heeft nog diepe wortelen in bet land en het getal ongeleerden is meer dan aanzienlijk. En onder de geleerden, hoevelen zijn er niet, die het eerste woord der Grondwet niet kennen en die het minste begrip van hunne burgerrechten niet hebben Die algerneene onwetendheid legt ook ze kerlijk de onverschilligheid der massa uit. Een ander factor heeft wreedelijk mede gewerkt om in de geesten den ijver voor het openbaar welzijn uit te dooven. De strijd der partijen, geen gezond en kloek voedsel heb bende, heeft een kleingeestig en hatelijk karakter aangenomen: De tegenstrever is de vijand geworden dien men zonder hulp. Maar wat is er? Geralda! Geraldahem bebloed ziendeschrikte vreeselijk, slaakte een schreeuw en viel achterover. De omstaanders van dit treurig schouw spel voelden zich droevig aangedaan. Doch Manasses verviel in geene weeklachten. Mijn kind, sprak hij met bitterheid doch kalm, aanschouw uwe moeder, zij sterft. Hef de hand op, Geraldina, en zweer bij haren doodstrijd, dat gansch uw leven aan de wraak zal gewijd zijn. Zweer dat gij later nooit eenen man uwe liefde zult schen ken dan ten prijze van het bloed van den valschen bisschop van Bayeux. Het kind, zijn vader zoo ernstig driegend ziende, stak plechtig de hand omhoog en sprak Vader, ik zweer het. Doch Geralda, die dezen eed nog had be grepen, ontwaakte voor liet laatst met een zenuwschok en bracht de bibberende hand op den mond van haar kind. Manasses! stamelde zij, Vaarwel!... Kind!... zijn kind!... zijn kinl!... Vaar.... wel Hare stem werd door een doodssnik afge broken en log viel zij weêr ten gronde. Stom, en onder het storten van bittere tranen, zonken vader en kind op het lijk der ongelukkige neêr. Wordt voortgezet.) HET WEEKBLAD s>-

HISTORISCHE KRANTEN

Het weekblad van Ijperen (1886 - 1906) | 1889 | | pagina 1