9 N° 19. Dixmude, Donderdag, 9 Mei 1867. DE GELOOFSZENDELING LIVINUS. Een-en-twintigste jaer. Politiek Dagboek. tERIGE relle». oeurs, - Deze geest, ndheid lïemo- Itebben blikke- Ier het iderett. zy hel gedane WOENSDAG. Pruisen, zoo als men ziet, is nog niel te vreden met hetgeen het alreeds bezit, hel zou ook willen Luxemburg iopalmen, in af wachting dat het de hand kunne leggen op Holland en België. Ondertusschen moest gisteren de kon- ferenlie te Londen geopend worden aen dezelve nemen deel, Engeland, Ooslenryk, België, Fran- kryk, Rusland, Pruisen, Holland en Italië. (Men zie verder Laelste berigten). duitsche party teeken van leven, Het is niet genoeg voor ons Ministerie dat het onze vlaetnsche lael en vlaemsclte zeden door alle* middels trachtte te verfranschen, hel moet daerby ook onze wetgeving van langsom meer opfranscheu leest schoeijen. Hetgeen wy thans hooren en zien in de Kamer, is waerlyk schreeuwend. Het Mtois- ZONDAG. Alle de dagbladen zyn opgevuld met tydingen bettekkehk de konferentie, welke te w Londen gaet plaets hebben om de kwestie van Luxemburg té onderzoeken, en meest allen bou wen op deze samenkomst der diplomaten groole hoop voor de handhaving van den vrede. Wy ook wjllen ihans gélooven aen het behoud van den vrede, doch slechts aen eenen tydelyken vrede, ’l is te zeggen dal «yin de ontworpene konferentie enkel een middel zien om lyd te winnen, want niet eene der Mogendheden die aen de worsteling deel moeten nemen, is tol dezelve genoegzaem bereid. Ten anderen, iets waerover men het algemeen eens is, 't is dal de oorlog tusschen Frankryk en Pruisen in princiep besloten is; indien Napoleon, Hoorde Bismark’s schuld, zich van zyne natuerlyke grenzen verstoken zietindien hy zich voor eenen toestand van zaken in IJuitschlaod bevindt, dien hy nooit zon toegelaten hebben; indien hy dooi den schalken Minister van koning Willem onbescltaem- delyk Iredrogen wierd, dan mag men er zich van verzekeren dat Frankryk binnen kort hel zwoerd uit de sebeede zal trekkenen er niets eene bloedige vereffening van de ontstane moeijelykheden zal kunnen voorkomen. Tegen maendag 15 mei, ten 2 ure namiddag, is de Senaet byeengeroepen. De zittyd zal waerschynelyk niet langer dan zes weken duren, want de kiezingen voor de gedeel- telyke hernieuwing van den Senaet, moeten den 12juoy plaets hebben. Het getal der leerlingen van mejufvrouw Gatti, (e Brussel, vermindert eiken dag merkelyk. De reden dezer verlating is zeer eenvoudig de ouders die zich in ’t begin door hoogklinkende beloften hadden laten bedriegen, die waerlyk geloofden dat de nieuwaengekomene eene zon was die onmid- delyk stroomen van licht in het verstand hunner kinderen ging werpen, de ouders hebben by onder vinding geleerd dat het onderwys van roejufv. Galli niets anders dan gedwongen was, en dat de oude en veel zedigere onderwyzeressen verre boven haer te verkiezen zynde ouders zyn ins- gelyks vervaerd over de ligtzinnigheid met «elke mejufv. Gatti van den godsdienst spreekt, zonder denwelken het nogthans onmogelyk is eene eerlyke en treffelyke vrouw te vormen. zal bekennen dal eene kleine provincie niet eeuwig kan blyven vlotten tusschen den droom en het leven, en moet eindigen met zich aen een geheel te verbinden. Onafhankelyk (of zelfs on- zydig verklaerd) zou dos Luxemburg niet geheet en gansch voor Duitscbland verloren zyn. De honderd draden die het eraen verbinden, zouden zelfs met de omstandigheden eenen sterken en onbreekbaren band worden. Maer met dit land aen België te geven, zou mén hel denationa- liseeren. oogenblik zal gunstig geworden zyn voor het be ginnen van den oorlog. Ons gevoelen is dus dat eene botsing tusschen Pruisen en Frankryk eene onvermydelyke zaek ge worden is; die botsing zal niet onmiddelyk plaets hebben dit is hetgeen men de vrede noemt, maer ze zal toch uitbersten, zoohaest men van weerskanten ten vollen gereed zal zyn. De kwestie van Luxemburg moge tienen twintig mael geregeld worden, ze zal de ware oorzaken die den oorlog onvermydelyk maken, niel wegnemen, en dit om de eenvoudige reden dat de kwestie van Luxemburg enkel een pretekst, een voorwendsel is, dat vooruitgesleld is gewotden om den oorlog te doen ontstaen. MAENDAG. Men verzekert dat de Bismark dezer dagen, terwyl de gazetten vertelden dat hy in Pommeren de feestdagen van Paschen door- bragt, eene geheime samenkomst gehad heelt te Warschau mei den prins Gorlschakoll', en dat de rtissische Minister hem heeft doen begrypen dat het noodig was den oorlog tegen Frankryk nog wat uit te zetten. Rusland, middelerwyl, gaet eene ligting doen van 10 man op duist; de legers van Baden, W’nrtemberg en Beijeren, die op verre na niet ingerigt noch goed bewapend zyn, zullen hunne toebereidselen kunnen vollooijen; de maga- zynen en arsenalen moeten in Zuid-Duitscbland nog gevuld worden; de lorteres van Ulm is nog niet veerdig, en er moet nog eene duchtige hand gestekeu worden aen verscheide andere sterkten .van het Zuiden. Frankryk,. van zynen kant, vraegt ook niets beter dan lyd le winnen om zyne bewapeningen te voltrekken, want deze zyn nog veel minder geavan ceerd dan die van Pruisen, en Ooslenryk is niel meerder gereed dan de anderen. Hoe schoon komt dan hier de konfeientie van Londen le pas! De hoop op vrede zal een weinig herleven, de handel, de nyverheid, de kapitalen zullen, ofschoon met vrees en achterdocht, weer wat te voorscbyn komen, en onder tusschen zal men wapenen, wapenen tot der dood, tot dat het Iiijlji, -J...'» -ju DINGSDAG. Het laetste nieuws van den dag iseene depeche uil Luxemburg, meldende hel vok gende De slad, de gevolgen vreezende eener vernieling der sterkten, alsmede het verwyderen van een garnizoen, heeft eene petitie gezonden aen den president der konferentie van Londen, vra gende de o.NZYDiGVERKLARiNG door de inlijving by Belgie. Wy gelooven niel dat dit verzoek de minste kans heeft van door Pruisen aenveerd le worden. Im mers ziehier wat deswegeus de Nalionaler Zeilung, van Berlyn, schryfl; de bemerkingen van liet half- officieel pruisisch blad verdienen met aendacht ge lezen le worden IVaerom zou Duitscldand niet voldoen zyn over eene oplossing die Luxemburg aen België zou geven? Onder het nalionaei oogpunt zou deze schikking als allerongelukkigst moeten aenzien worden. Met Luxemburg belgiscb te laten wor- den, zou men het voor immer verfransch.-n den, zou men het voot immer verfrauschen. Belgie, alwaer door den invloed meer dan door het getal, het iVaelsch-franschquiltonsch element heerscht, verstoet beter de verfransching, dan mo- gelyk Frankryk-zelf. Men heeft alleenlyk te zien hoe Brussel, waer te voren de bevolking meer- derendeels vlaemsch was, nu byna geheel en gansch zyn eigenaerdig oationael karakter ver- loren heeft. Luxemburg aen België geven! Eveneens zou men het onmiddelyk in de handen van Frankryk kunnen overlalen. Welnu, wy hebben er een groot nationael be- lang by, in het groothertogdom, hetwelk aen onze grenzen ligt, dit germaensch element te behouden dat een fransch vernis, van vreemden invoer, nauwelyks heeft onlaerd. Reeds geeft de 7 en de ger- maensche strekkingen zullen zich met veel meer kracht afleekenen, zoo, dank aen het veto van Duitscbland, Luxemburg noch by Frankrvk, noch by België wordt ittgelyfd. W% redelyk is’ kort en rond afgesneden, gelyk eenige landbewooners onzer streken hel nog dragen; de vrouwen hadden de hairlokken op de schenders hangende, waren bleek van gebet, met blauwe oogen gelyk vele onzer vlaetnsche vrouwen. Allen schenen met ongeduld le wachten naer iels buitengewoons, dat hen naer die plaets bad uilgelokt. 'T BOTERKUIPJE te. I FEUILLETON VAN 'T BOTERKUH’JE. •el. enezet) egs iu lang- ikkelyk naekle ërkoud- ei> wor- >t en de idra in graven ndeling lerdaed VERUAEL VAN DEN INVOER DES CHRISTENDOMS IN VLAENDEREN. or deze by ons :hl zich aluinen kan de orden,; iruchto rryving zydè, •ge ge invloed fula en r ring'- orlelde erbevig ;enezen tegelyk r.ichlig at deze den en in de kwaed over de e plaets ende op livering omt en BEKENDMAKINGEN. 15 et. den drukregel. Bureel VVilgendykstract, N’ 50. Voor elk afzonderlyk num mer, 12 centimeu. VJK? INSCHRYVINGS-PRVS, Buiten stad, franks: Met Suppl. S Het Boterkuiwe verschynt den Donderdag in geheel blad en den Zondag in half blad. wallen rbran. voelen, die en mllin- hur/lig zeers gen. voegd. cl., or den 'essor zielende thatbaer chlende ynl tee- de pyn atmirly- noetude ouwan- i Derde vervolg. Km den voet van een groen heuveltje, ontrolde zich eene fraeije en weelderige weide, <1 luengd met, gele sleutel bloemen en met willu madelieven, die van liet gras een aUerbevaJJigsi lapyl vormden. De verscliillige golvenvor- tuige bewegingen eener wyde beek scheidden de weide at van een nabygelcgen woud, van welk de lauwe onder- gaetide atigusty-zon de schaduwen tut aen den voet des heuvels sleed schyucn. In hel midden van de weide verhief zich eene hoogte, en kwam voor ak, de punt van eenen groenen smaragd. Aldaer hielden zich slilzwygend en inge togen, twintig nieuwe christenen die regt stonden, en ouder welke men bemerkte aen hare ootmoedige houding, Crapbaïldis, Deroa hare zuster, en haren .zoon liigelbrecht, jong kind, maer blind, en welk door zyne moeder iu de Waerheden des geloofs was ouderwezen. Op'weinigen af stand van deze christenen, waren luantie'n en vrouwen van allen ouderdom vergaderd;1 de mannen waren slruiscb en vroom, van hooge gestalte, met lange baarden cu httt hair by te woonen. Waerom waehten, Wulfrid? heeft zyne tong niet st vergift genoeg in deze landstreek verspreid? vroeg Mainzo, de broeder van Walbert. Waerom een zoo noodlottig zaed laten wortel schieten 1 Ik zou nogthans nieuwsgierig zyn otn die mirakels te zien welke men Item loeschryft, zegde een houthakker, Geeraerd genaenid. Mirakels? hernam Walbert vol verontweerdiging. Zeg liever hatelyke toovery? want die vervloekte Schol is maer een vuige looveraerdie van de liglgeloovigheid der eenvoudigsten onder ons misbruik maekt. Kykt, mytie vrienden, zy zyn ginder zyne nieuw bekeerden, zyneaen- bangers, zy zyu ginder diegenen welke den lieidenschen eerediensl verlaten hebben; zy wachten het oogenblik der aenkomst vat) hunnen apostel af, opdat hunne aenwezig- beid in deze phetsen voor hem een onderpand zyn zou van hunne vaste overtuiging. Een jaer geleden, waren zv nog allen gelyk wy, geloovende aen Odiu, verhopende hel 'g< luk van Walhallu, en vreezende de pynigingen van Na.traud waer de vreeslykc ifala heerschl. Getrouw en godecreud gelyk wy, volgden zy den godsdienst hunner vaderen, zy verstootten alles wat aen de geloofspunten des licidendoms tegenstrydig was. En nu zyn zy godsloochetiaers geworden zy zyu verleid en begoocheld geweest door de Icugeneu van eenen bedrieger... En nogthans, hernam Wulfried, is hetgeen dezen Ons goevernement bewerkt zienbaer onzen val. ■Ie Senaet. De school van .llcjufvrouw Gattt. Ehwel, waer.is nu die man welke wonderen verrigt en met onze góden den spot dryft? riep een herder van honge gestalte die met den kin op een slach van smalle vork rustte, en de vereeuigde christenen met eenen bit- sigen spotlach bekeek. Nog een oogenblik, hy. zal komen, ziel, zyne leer lingen djo onlangs bekeerd zyn, bevinden zich reeds ginder. De verraders! de ellendelingen! die hun oud-e'oof verzaken, hernam een andere spreker, die zynen wyden kiel met eene kempen koord om de lenden had vast gebonden, en hierdoor deed kennen dal hy een tienman was. Hél is waer, hel zyn verraders, voegde er mei eene vergramde stem by, hy die Walbert genoemd was. Deze Ltvintis, gelyk men hem noemt, is iu deze Slreek slechts aengekomen om onze aloude vryheid te vernieli«en Moeten wy nog langer de aeuweziglieid van dezen vreem deling in ons gehucht gedoogen? Lael ons ten minste wachten tol dat wy hem in het openbaer hebben l.ooren spreken, onderbrak hem een wel gespierde landbouwer, die vroeger dan naer gewoonte zynen ploeg had verlaten, om eene cliristene predikatie

HISTORISCHE KRANTEN

Het Boterkuipje (1846-1871) | 1867 | | pagina 1