De socialisten en den godsdienst. Walgelijk. ’t Moet eens veranderen999 HET kruis OP OE LIJKWAGENS. Ik wil sterven als een vrijdenker; men mag mijn lijk naar de kerk niet dragen; daar mag geen priester omtrent komen. Eene tuimelpert in den putaldus wil ik begraven worden...!» er na 27 jaar Dat hooren we liberalen, socialisten en ook wel hier of daar, miskontende zeggen. En., waarom moet het veranderen? Is ’t, omdat de katholieken eene reeks maatschappelijke wetten uitvaardigden, die alle volkeren ons benijden? Is ’t, omdat het onderwijs ’t onderwijs van laag tot hoog sedert de laatste 20 jaren zulkdanige uitbreiding nam; de scholen veel beter bezocht werden en het per cent ongeleerde menschen bij ons veel kleiner is dan in Frankrijk en Italië, waar nochtans de leerplicht bestaat? Is ’t, omdat heel ’t land door voor mil- loenen nuttige werken worden uitgevoerd, welke den goeden gang der openbare diensten bevoordeelen, werk leveren aan onze nijverheid, en brood aan honderd duizend ambachtslieden en arbeiders Is 't, omdat onze handel De socialisten geven te Brussel een weekblad uit met prenten. In een nummer van Januari staat er een lied en in dat lied wordt gezongen Mannen van Vlaanderen, verafschuwt dat volk!... Geen treffelijke man wenscht als een hond gedolven te worden!.. Gij moet de liberalen ook voor geen haar betrouwen, want zij en zijn niet beter dan de socialisten. Over eenige dagen, in den gemeenteraad van St-Jans-Molenbeek, hebben MM. Mag- delyns en Francois, katholieke raadsleden, aan den liberalen burgmeester M. Hanssens, die verklaard had de burgemeester van al de inwoners te willen zijn, gevraagd of hij aan de katholieken wilde toelaten het kruis op de lijkwagens van hunne naastbestaanden te plaatsen. En M. Hanssens heeft met een kort neen geantwoord! Reeds dertig jaar lang duurt deze willekeurige liberale onver draagzaamheid te St-Jans-Molenbeek. En dan durven de liberalen zich onbeschaamd de voorstanders der gewetensvrijheid noemen Kluchtspelers van Amerika, heeft aan het Congres der Unie gevraagd eene wederlandsche vergadering bijeen te roepen, ten einde de kwestie van den dieren tijd te bespreken en middels er tegen te beramen. M. Taft deed zeer wel dien voordel aan het Amerikaansch Congres te doendoch "dit die vrage van den president, volgen zonne klaar verscheidene punten. Ten eersten uit de ontworpene bijeen- roeping van boogmannen en kenners uit alle Ihnden der wereld, is klaar te zien, dat de geesel van den dieren tijd overal woedt. Immers vermits president Taft mannen van alle landen uitnoodigt, ’t moet zijn dat de diere tijd ook in al die landen wordt gevoeld. Ten tweeden, uit het plan welk president Taft gemaakt heeft, blijkt zonneklaar, dat de diere tijd in de Vereenigde Staten zoo scherp wordt gevoeld als overal elders. Men zou bijna zeggen dat de diere tijd in dat groot land, met zijne machtige nijverheid, nog meer nijpt als in d’andere landen. Ten derden, den oproep van president Taft zegt ook klaar en duidelijk, dat men zich in de Vereenigde Staten nu nog maar afvraagt, wat er tegen den dieren tijd kan gedaan worden. Bovendien, men vindt in de groote Unie d’oplossing zelve niet, en men vraagt om raad en hulp van andere landen. Het Amerikaansch Congres zal waarschijn lijk het verzoek van president Taft toestaan en alzoo zal men, te Washington of te New- York, binnen kort te beraadslagen hebben om te weten 1’ Waarbij de diere tijd vooral wel komen mag, 2" wat er tegen dien dieren tijd kan gedaan worden. Het zou nu moeten gebeuren, dat eene halve dozijn onzer kartelmannen en rooden naar New-York trok, om ginder met president Taft over den duren tijd te beraad slagen! Ehwel zij zouden in die wereldbijeen- komst, om te doen gelijk hier, moeten ver klaren Mannen van overal, d’oorzake van den dieren tijd in Belgiën, in Frankrijk, in Duitschland, in Chili en Perou, in Argen- tina en Canada, in de Vereenigde Staten, overal, dieoorzake kennen wij. Daar zijn de klerikale ministers van Belgie de schuld van, die duisterlingen, die hunne toover- roede zwaaien overal, ook in uw oneindig land, en die er hun plezier in hebben de menschen te zien honger lijden. Ja, heeren, die ministers, die spookgedaanten, die tooveraars, zij en zij alleene, veroorzaken den dieren tijd in de wereld. Wat zouden de boogmannen ginder te New-York op zoo’n tale wel zeggen? Zij zouden voorzeker niet Antwoorden? President Taft, en al d’andere aanwezigen, ze zouden gapende zijn van verbazing, en niet te best weten of zij op de wereld zijn, ofwel in de mane. De verwondering dezer grooten uit alle landen zou nog stijgen, als zij op slot van rekening onze Belgische gekozenen hooren verklaren, dat de diere tijd dadelijk zal staken; dat het al suiker en zeem zal wordendat alle- man niet anders meer gaat moeten doen dan eten en slapen, als men de Belgische rooden aan het hoofd wil stellen overalin Belgiën eerst, alsdan in Amerika en elders. President Taft zou er voorzeker wel een ure lang van versuft zijn, van zoo eene tale; maar als hij weer ter sprake zou komen, dan zou de man voorzeker zeggen Verdonderd, ’t is nu 't moment! ’k Ga direkt naar Bar- num’s! Die rooden van uit België, dat zijn er om meê op toog te gaan in alle steden en stadjes Amerika s! Ziehier het schoon schouwspel dat men heeft kunnen bewonderen over een paar weken te Elsene, de gemeente waar Mr Buyl als schepene troont. Een kind had de gemeenteschool verlaten om naar eene vrije school te gaan. In de ge meenteschool had het in den tijd eenige kleedingstukken ontvangen ten titel van bij stand, zooals men in andere scholen toch geeft aan de kinders of soms eenen brooddeel houdt. Nu, van zoo ras als men vernomen had dat het kind naar de vrije school ging, deden de onderwijzer en de onderwijzeres der officieele school de ouders van het kind verzoeken om voor hen te verschijnen en, voorzien van een lijstje waarop aangeteekend stond al hetgeene het kind bekomen had, eischten zij de teruggaaf van aHes. De ouders stonden verstomd. Zij hadden nooit gedacht noch niemand zou kunne» denken, dat eene almoes die men geeft aan eenen behoeftige ooit zou knnnen wederge- vraagd worden. Ziet ge een armbestuur of een Vincentius genootschap, t’ einden ’t jaar een rekeningske zenden om aan eenen arme betaling te vragen van de brooden die hij be komen heeft? Wanneer men aan eenen arme eene almoes doet, dan is dit uitsluitelijk uit liefdadigheid, zonder eenige voorwaarden, zonder eenig voorbehoud van terugeisch. Maar de ouders hadden schoon praten de onderwijzers haalden hun lijstje vóór den dag en somden de verscheidene kleeding stukken op. Zij eischten namelijk de’ terug gaaf van het hemd dat het kind op dien oogenblik aan het lijf had, het eenige dat het bezat Kan men zich dergelijken dwang en schaamteloosheid inbeelden? En zeggen dat dit geschiedt onder een katholiek gouver nement. Hoe stouter en schaamteloozer zou den die mannen niet zijn moesten zij aan ’t bewind zijn en met lossen teugel hunnen broodroof kunnen uitoefenen. En zeggen dat dit geschiedt in de gemeente waar onze vrijheidsgezinde Buyl schapen is! ra 3S3

HISTORISCHE KRANTEN

Het Kiesblad van Dixmude (1875-1958) | 1912 | | pagina 2