Onze Missionarissen. De beschuldiging. Buiten de Wet De waarheid. Gevolg der beschuldiging. te be- Zekeren dag ontmoet P. Liagre Drukkerij Vanblaere-Thery, Dixmude. Henri Louis Joseph Sioen, Potters, NiepooH August Declerck, Avecappelle. Eu geen Vercruysse, Alfons Claerehoudt Marcel Poupeye, Henri Decorte, Bulscamp. ’t Is een ordewoord, een afgemaakt werk, bij het naderen der kiezing beraamden li beralen en socialisten eenen ontzettenden aanval tegen de regeering: ieder minister had zijne beurt; na den minister van oorlog, die der koloniën en na hem de anderen. Mr Vandervelde stond aan de spits der ge lederen hij moest de missionarissen aanvallen die het beschavingswerk in Congo verrichten. Zijn beschuldigingsakt mag samengetrokken goede jongen was negen*uren ver" vanTüsantu Stan. Debruyne, Alveringhem. die hun later zal dienen om de landen op te hitsen tegen onze Afrikaansche bezittingen. op een i toen hij ’t nieuws vernam. Hij stelt zich te been, reist den ganschen nacht en komt ’s morgeAs te Kisantu aan. Maar de Pater was vertrokken. En dan gaat hij zich voor de voeten van den overste nederwerpen «Hij die mij gedoopt heeft, zegt hij met tranen in de oogen, mijn vader is naar Europa vertrokken en ik heb van hem geen afscheid kunnen nemenLaat mij seffens naar Boma vertrekken; ’k zal zelf de reis betalen. En weet gij wat die reis hem kosten moest? Vijftig frank, meer dan hij kon verdienen met twee maanden noesten arbeid- 3 feitAls P. Van Hencxthovengestorven was, deden de negers uit eigen beweging eene geldombaiing om missen te laten lezen voor zijne zielerust. Bij den dood van P. Hendrickx kwam een meisje bij Zuster-Overste, ontdeed zich van hare koperen armbanden, waar de negerinnen nochtans zoo veel van houden en bood ze aan, zeggende Geld heb ik niet, maar neem toch die armbanden aan en doet eene mis lezen voor mijn vader die mij gedoopt heeft! r Niet waar, dat is vee dat men met de zweep drijft 4' feit Zekeren dag ontmoet P. Liagre ■iet hebben durven schrijven tot hiertoe, en in het struikgewas van het woud een lijk, De algemeene raad van de liberale vrij denkers komt aan zijne mannen die in de gemeenteraden zijn van het land voor te houden dat 1° Zij geene andere schoolmeesters mogen noemen dan deze die de godsdienstlessen NIET gevolgd hebhen. 2° Dat de Godshuizen en de hospitalen ge heel en al moeten verwereldlijkt worden en men geene weezen of andere noodlijdenden mag plaatsen in geestelijke gestichten. Bijgevolg 1° Elk onderwijzer die zijnen godsdienst geleerd heeft, wordt buiten de wet gesteld. 2e De arme zieken mogen door geene religieuzen opgepast worden noch hunne christelijke plichten volbrengen. 3' De schamele weezen van katholieke ouders moeten besteed worden in gestichten waar men noch van God noch van zijn geboden spreekt ’t en zij om er den zot mede te houden En zulke mannen, zulke dwingelanden spreken van vrijheid en zouden ons, katho lieke Vlamingen daar willen brengen indien wij ze lieten geworden. De heer Vandervelde, de heer Leclercq, Le Peuple en andere roode gazetten slingerden den missionarissen het verwijt in ’t gezicht kinderroovers te zijn, de negers tot vee te maken dat men met de zweep drijft. (Beknopt 'Verslag, hl. 88). ’t Zijn groote hoogdravende woorden. Laat ons feiten bestatigen.' 1“ feit Tengevolge der moeilijkheden die men hem gedurig aandeed, zag P Allard zich genoodzaakt zijne kapelhoeven af te schaffen en de jonge werklieden naar hunne neger- dorpen terug te zenden. Welnu wat gebeurde er? 1° Eerst wilden de meisjes hoegenaamd niet vertrekken 2° Eenigen tijd nadien ging P. Allard de negerdorpen bezoekenvan alle kanten kwamen de vroegere werklieden der kapel hoeven vol genegenheid en betrouwen naar hem toegeloopen. Op de 1100 waren er nog geen 15 die wegbleven En dat heet men gestolen kindersDat heet men negers, welke de missionarissen tot vee maken dat men met de zweep drijft 2 feitIn September laatstleden moest P. De Meulemeester naar Europa wederkeeren. Men had zijn vertrek voor de negers ver zwegen. Den dag zelf, om 11 u. ’s morgens, komt hij nog eens goeden dag zeggen naar ’t klooster der zusters. Deze deelen aan hun 450 meisjes mede,dat de Pater naar Europa vertrektBijna allen, beginnen te weenen. Snel als een vuur verspreidde zich onder den noenstond ’t nieuws in de vijf of zes aanliggende dorpen van Kisantu en... om twee ure waren christenen en heidenen daar, om hun priester tot de spoorhalle te verge zellen. Een treilend voorval deed zich worden in die zinsneden De missionarissen zijn moordenaars! De Jesuiten zijn kinderdieven. De missionarissen zijn apostelen van den alk ooi Wij noemen dit eene laffe beschuldiging. Laf omdat zij voor drijfveer heeft niet be kommering om het welzijn der negers, maar enkel politieke berekening en antiklerikale haat; laf omdat zij van vorm en aard verandert volgens plaats en omstandigheden, anders voorgedregen in de Kamer, anders in zijne gazetten laf omdat zij uitgehaald is tegen mannen die haar maar zullen kennen als zij al het venijn dat zij bevat zal rondverspreid hebben en die misschien zullen gestorven zijn, voor aleer zij de gelegenheid zullen gehad hebben van zich te verdedigen laf omdat hij eerst als een vriend de mis sionarissen met bloemen bedekte, om ze ge makkelijker later te verraden en schimpen; laf omdat hij enkel uit politieken haat, wetende dat hij lasterde, eene bladzijde ge schreven heeft, die de hevigste vreemde be strijders van het Belgisch beschavingswerk reeds in zeer gevorderden staat van ont binding. ’t Was dat van eenen armen heidene die aan pokziekte bezweken was. De Pater zegt aan de jongelingen die bij hem waren het seffens te begraven. Zij graven een kuil, maar bij ’t zien van zulk een bederfenis durft er niemand een hand aan steken. De Pater neemt het afschuwelijk lijk in zijnen armen en bestelt het ter aarde. Als hij in den missiepost weerkwam vielen de negers op hun knieën overal waar hij voorbijtrok. De vuige lastertaal, op bevel der vrij metselarij in de Kamer gebracht heeft juist het tegenovergestelde bewerkt van hetgeene de goddeloozen verwachtten. Die schandelijke beschuldigingen hebben eene groote opschud ding teweeggebracht in Bolgie. Do mission- narissen zeggen aan alles vaarwel, leiden het eigen leven "der zwarten, leeren hunne taal om hun leeraar en geneesheer te zijn zij knakken aldus vroegtijdig hun beste krachten en halen zich opden hals ongeneesbare ziekten die hen in den bloei der jaren ten grave slepen. Sinds lang trof men in Belgie een duizend tal mannen van dit gehalte aan het vierde deel ervan heeft er het leven bijgelaten. Hunne ouders, hunn broeders, hunne zusters, al de katholieken van het land staan op om verzet aan .to teekenen tegen die valsche beschuldigingen en om te wreken, tegen de schandige handelwijze van don leider der socialisten, die helden die de roem zijn van den godsdienst en van ons vaderland. Wij ook in naam van alle ■weldenkende, lieden, in naam vooral van de familieleden der missionarissen uit onze kiesomschrijving, waarvan wij hier eenige namen laten volgen, teeken uit al onze macht ver^t aan tegen die lafheid. Kiezers, gij zult ze weten te wreken, die heldhaftige missionarissen, met in de toe komende kiezing te stemmen tegen hunne vuige belasteraars en dezes bondgenooten. Eenige namen van zendelingen uit onze streek. E. P. Kanjiel Top, Beveren Joseph Verschaeve. Alveringhem Broeder August Matten, Veurne E. P. A. Vanderstraete, Veurne. G. Debaenst, Adinkerke. A. Butaye, Costenoble, Handzame. Verkest, Ydewalle. Vanhoutte, Cortemarck. Schotte, Jonkershove. Pieters, Nieucappelle, Ampe, Wercken, Delos, Cortemarck. Leuridan, Reninghe. Dalle. Couckelaere, Broeder Vermeesch, Jonckershove, k Veurne. f’

HISTORISCHE KRANTEN

Het Kiesblad van Dixmude (1875-1958) | 1912 | | pagina 4