VREEST NIET!
leperse Handelsfoor in het Zilver
0
Belangrijke Studiedag
over het Tabakvraagstuk te Geluwe
De Staking in de Kortrijkse
Vlasindustrie
1
y
HIJ HEEFT
HET LAATSTE WOORD
POPERINGE - IEPER - WERVIK
GOEDE VRIJDAG
Voor de 25"° maal was de Handeldrijvende Westhoek op afspraak
in de Hallestede
m
WW<fT)^
Goudbladbelooft nieuw leven voor bedreigde Wervikse Nijverheidsteelt
Als deStairenkboven da stad hangt...
Van Vlaamse "Pummels"
en Boerepoesters
if
51* JAAR. N' 15.
Prijs 3,— Fr.
ZATERDAG 9 APRIL 1955.
ONZE 4 UITGAVEN
UITGAVE
-| NIEUWSBLAD VOOR WESTVLAANDEREN
BUITENLANDS OVERZICHT
door Z. Exc. de Gouverneur geopend
lm»
-
EE
\m. n
m
Op die kale heuveltop stonden nog drie kale
kruisen en wierpen lange schaduwen in 't bleke
licht van de maan. Nog was 't geen dag, alleen
nog maar flauwe morgenschemer. Doodstil; de
zware rust na een jubeldag!
Want Jerusalem had gevierd... het eerste rus
tig Paasfeest in vier jaar. Die man, die won
derdoener, die geweldenaar, was... uitgescha
keld, doodgebloed aan een kruishij lag nu be
graven en het graf was bewaakt. Men kon nooit weten; maar
alle verrassing was wel uitgeslotendaar zorgden soldaten voor.
Na drie jaar was de rust teruggekeerd. Nooit hadden de zilveren
bazuinen zo triomfantelijk het «Alleluia» laten schallen over
de stad. Nooit was zo plechtig het Paasfeest gevierd; in de
triomf van de leiders van het Joodse volk.
De man, die op Golgotha geboet had voor zijn ontelbare
weldaden, had toch nog vrienden die zich verdoken hielden en
angstig op het verloop van de dingen wachtten.
Vrouwen hebben soms wel meer moed!
Gedrieën gingen ze in de morgenschemering naar het
graf, om naar Joods gebruik het lijk te balsemen... «Wie zal,
van'ons; zullen wij gedrieën die zware steen kunnen afwente
len?
't Was reeds gebeurd!
Zo dikwijls had de Meester zijn goddelijke kracht getoond.
Onlangs nog had hij Lazarus uit de dood en uit het graf ge
wekt. Hij had voorzegd... jnaar ja, de doden blijven dood!
En toch... in die morgenschemering was de Meester levend
uit het graf gerezen; overwinnaar van de dood. Zonde en hel
had Hij overwonnen in zijn Kruisdood. Nu was de derde vijand
verslagen: de dood. Als hazen waren de grafwachten wegge
vlucht. Voor het open, ijdel graf stonden de drie vrouwen. Toch?
Tot hen sprak de engel: Vreest niet... Hij die dood was... leeft.
Hij die dood was... leeft. Eerst nu heeft het «Alleluia»
betekenis
PASEN, VERRIJZENIS!
Wat heeft men over dat graf geschreven.
Wat heeft men over Hem geschreven, die levend uit dat
graf rees, eigenmachtig?
Gelogen werd door de gevluchte soldaten, gelogen wordt
negentien eeuwen later, maar de geschiedenis verwierp en ver
ijdelt de oude en nieuwe leugens: Christus is verrezen! Alleluia!
Ons geloof berust op de Verrijzenis.
Onze hoop is gebouwd op de verrezen Christus.
Onze liefde gaat naar de Christus die uit liefde voor ons
stierf en zijn goddelijkheid bevestigde door zijn verrijzenis.
Gij hebt nog «het Evangelie» thuis, of een missaal?
Leest nu eens het Evangelie van tweede Pasen. Gaat eens
mee met die twee ontgoochelde mannen, de discipelen van
Emmaüs, wandelt mee en luistert wat zij vertellen: Hoe het
hele gebouw van hun hoop en verwachtingen ineenstortte, 't was
alles een... schone droom; meer niet. Nu staan ze voor een hoop
puin. Gaat mee met hen en luistert nu naar die vreemdeling,
die onbekende, die niet eens schijnt te
weten wat er gebeurd is. Luistert en
laat uw hert openstaan, vangt zijn
woorden op.
Dat alles moest gebeurenStond
dat alles niet tevoor geboekt, geschre
ven en voorzegd?
't Zal met die discipelen verlopen zijn als met de aposte
len. Het zal met hen verlopen zijn als met de millioenen, die in
de «verleden» tijd... gemarteld werden om hun geloof in de
verrezen Christus. Het zal met hen verlopen zijn zoals met de
millioenen martelaren, vervolgden, gefolterden, gevangenen uit
onze dagen die, in de greep van de Sovjets of van China, belij
denis afleggen van hun geloof in Christus, van hun liefde, van
hun hoop. Vreest nietzegde de Engel tot de vróuwen, aan
het graf.
Zij allen vreesden niet, vrezen niet. Zij hopen in Hem die
sprak van dat ander leven, dat... eeuwig leven.
Zij vrezen niet, zij hopen, de duizenden die in de Missie
landen het Kruis planten; zij vrezen niet, zij, de duizenden die
zich afsloven bij al de verstotenen en lijdenden. Zij allen hopen,
vertrouwen in de Verrezene van Pasen.
m,
P" ASEN
Voor ons allen staat, zoals op die Paasmorgen, de ver
rezen Christus!
Hij staat voor ieder van ons en wenkt ons.
Want voor ieder van ons leed Hij en stierf. Hij staat voor
ons allen en... gelooft gij dat ik op de wereld kwam om voor
u te sterven?
Hoopt gij? Hebt gij vertrouwen in mij... de Almachtige!
Bemint gij Mij?... Och 't kon wel dat gij als... Petrus mij
niet meer kendet. 't Kan wel dat gij, als de verloren zoon, op dril
zijt gegaan, mij helemaal vergeten hebt. Ik ken zo goed de
zwakheid van de mens. Maar gij kent toch ook de hele geschie
denis van Petrus, van Magdalena, van de goede moordenaar?
Ook nu misschien ligt uw hert in een... graf. Pasen... Verrijze
nis! In uw kerk, hoe klein zij ook zij, staat een... biechtstoel.
En dat Sacrament van de biecht is mijn Paas-geschenk... gij
weet dat! Kom, Pasen... Verrijzenis!
Vreest niet. Bange dagen beleeft ook uw land. Vreest niet,
want de eindzege blijft aan Mij. Na Goede Vrijdag komt Pasen!
Op Pasen moeten we durven kijken naar de verrezen
Christus
Vreest niet... Hij heeft het laatste woerd.
HET
POPERINGE-IEPER-WERVIK
KUSTSTREEK (Veurne - Nieuwpoort Diksmuide)
MANDELSTREEK (Roeselare - Izegem)
LEIESTREEK (Kortrijk - Waregem - Menen)
NIEUWS
Poperinge Gasthuisstraat 19.
Tel. 9. - Postcheckr. 47.63.60.
Postab. tot l-'56; België: 102 fr.
Andere landen: 4 fr. per week.
Naar Go-Existentie?
Verleden week hebben wij reeds
de aandacht getrokken op de Rus
sische houding die, niettegenstaan
de de goedkeuring van de akkoor
den van Parijs door al de betrok
ken landen, thans zeer nuchter en
objectief het gesprek met het Wes
ten weer tracht aan te knopen.
Daar waar zij vroeger altijd had
den gedreigd en werkelijk met
chantage waren tewerk gegaan om
de goedkeuring van die verdragen
te trachten te verhinderen, daar
was Maarschalk Boulganin nu de
eerste om op 27 Maart reeds te
spreken over een contact tussen de
vier landen op het hoogste plan.
Sedertdien hebben wij het on
derhoud gehad van de correspon
dent van de Pravdamet de
Franse Eerste-Minister E. Faure,
waaruit nogmaals bleek dat de
Rusen heel wat publiciteit geven
aan al hetgene wat er kan toe lei
den een conferentie der vier grote
mogendheden te beleggen. Wat zij
in elk geval in dit verband zoeken,
is natuurlijk dat zij weeral eens te
meer het psychologisch en politiek
voordeel er zouden uit halen. Daar
om ook heeft Maarschalk Boulga
nin reeds over die bijeenkomst ge
sproken, nog vóór de Franse Se
naat de ontwerpen van Parijs had
goedgekeurd, omdat hij absoluut
de eerste wilde zijn. wel wetende
dat Frankrijk onmiddellijk na de
goedkeuring practisch de idee van
een conferentie der vier mogend
heden zou lanceren.
Wat in ait verband ook ken
schetsend is, is dat de machtheb
bers van het Kremlin zich zeer te
vreden verklaren over de opinie die
Generaal Eisenhower, president van
de Verenigde Staten, onlangs heeft
uiteengezet. De president der grote
Amerikaanse natie zegde inderdaad
dat hij het ogenblik gekomen acht
te om met de Russen een ernstig
gesprek omtrent de regeling van de
hangende problemen aan te gaan-
Het feit dat juist op dit ogen
blik Winston Churchill het bijltje
erbij neerlegt, is wel enigszins co-
misch. Inderdaad, het is Churchill
die nu ongeveer twee jaar geleden
voor het eerst opnieuw de idee lan
ceerde dat het de staatsleiders zelf
waren die opnieuw moesten bijeen
komen om te trachten in persoon
lijke onderhandelingen tot een over
eenkomst te geraken. Die bijeen
komsten als zodanig werden wel
enigszins gediscrediteerd door het
ontijdig en ongelukkig publiceren
door de Amerikanen van een stel
documenten in verband, met de
conferentie te Jalta. Nochtans is
elkeen ervan overtuigd dat er voor
een regeling in de nabije toekomst
van de zware problemen die moe
ten worden opgelost, geen betere
methode kan gebruikt worden dan
de bijeenkomst ven de opperste lei
ders van de poli,.ek der 'vier grote
mogendheden.
Indien we ons niet vergissen, dan
is men trouwens aardig op weg om
tot een zekere overeenkomst te ge
raken.
Maar de omstandigheden echter
schijnen in zekere gebieden even
wel het tegenovergestelde te bewij
zen, en we bedoelen hiermee onder
andere de nieuwe blocus die Oost-
Duitsland te Berlijn op dit ogen
blik uitoefent. Dat is nochtans een
kleinigheid, die veeleer van Duits-
binnenlandse aard is, dan wel van
internationale draagwijdte.
Naar ons oordeel is de grote test
te zoeken in de Aziatische proble-
Welnu, sedert verschillende we
ken moeten wij vaststellen dat al
les daar kalm en rustig is. Wij
krijgen meer en meer de indruk
dat er van een dreigende oorlog
tussen de Verenigde Staten en com
munistisch China niets zal terecht
komen. Er kan natuurlijk altijd een
ongeluk gebeuren, maar indien de
tekenen ons niet bedriegen, zal
Tsjang-Kai-Tsjek op Formosa blij-
FAZLOLLAH ZAHEDI
de Iraanse premier die het ontslag
van zijn regering indiende bij de
Sjah van Perzië.
ven zitten en zal Mao-Tse-Tung op
het continent blijven zitten. Men
zal van weerszijden nog wel een
beetje met woorden oorlog voeren,
maar in feite is de proefneming
voor een vredevolle samenleving,
of een CO-EXISTENTIE zoals men
dat de dag van vandaag zegt
begonnen.
En het eigenaardige van dit ge
val in het Verre Oosten is wel dat
het hier blijkbaar gaat om een per
soonlijke politiek die door Presi
dent Eisenhower doelbewust wordt
nagestreefd. Wanneer men er dan
aan terugdenkt dat hij, als Vice-
President, twee jaar geleden eer
der een oorlogszuchtige houding
aannam in het Verre Oosten, dan
moet deze politiek ons enigszins
verwonderen en ons de vraag doen
stellen: hoe is het mogelijk geweest
op de tijd van die twee jaar een
dergelijke afstand af te leggen?
Welnu, er zijn verschillende rede
nen, zo van buitenlandse als van
binnenlandse aard, die naar onze
opvatting daartoe aanleiding en de
mogelijkheid hebben gegeven. Er
is in ae eerste plaats het feit dat
Mac Carthy, die de officiële coiïv
munistenjager was van de Veê
enigde Staten, onlangs zodanig ge
discrediteerd werd, dat die gehete
activiteit van de Commissie voor
Anti-Amerikaanse bedrijvigheid op
een geweldig fiasco is uitgelirpenis
Daarmee heeft de uiterste rechter
vleugel van de republikeinse partij
haar invloed en haar bijtende
kracht verloren. Aan de andere
kant staat er het feit dat Rusland
thans ook over atoomwapens be
schikt, zodanig dat een gebruik van
atoomwapens van Amerikaanse zij
de misschien nog wel een voordeel
zou kunnen opleveren voor de
Yankees, maar aat het in geen ge
val nog een element zou zijn dat
op zichzelf alleen over de uitslag
van de vijandelijkheden zou beslis
sen, zoals dit in 1945 met de Ja
panners het geval is geweest.
Dergelijke omstandigheden uit
binnenland en buitenland maken
het wel mogelijk dat de President
een realistische politiek volgt, die
rekening houdt met de werkelijke
toestand. Wij menen zijn politiek
in het Verre Oosten op dit ogen
blik als volgt te mogen resumeren
geen oorlog met communistisch
China, tenzij het werkelijk om
dwingende redenen tot een alge
mene oorlog zou moeten komen.
Waar wij vroeger een politiek ken
den, die er zich op beriep dat zij
het communisme terug zou oprol
len, daar hebben wij thans kunnen
meemaken dat, onder invloed van
de Amerikaanse President zelf, een
paar eilanden door de nationalis
tische Chinezen werden ontruimd.
Er is natuurlijk het manoeuvre ge
weest van de zevende Amerikaanse
vloot in de straat van Formosa,
wat wel enigszins gevaarlijk was,
maar dat er alleen op gericht was
de Chinezen ook tot realistische
gevoelens te brengen. Sedertdien is
er nog het bijstandsverdrag dat af-
aesloten werd met Tsjang-Kal-
Tsjek, maar het blijkt ons duidelijk
dat een van de geheime clausules
van dit verdrag hierin bestaat, dat
Tsjang-Kai-Tsjek zich voortaan
moet onthouden van offensieve ope
raties tegenover het Chinese vas
teland. In een brief inderdaad die
Staatssecretaris Dulles schreef aan
de nationalistische Minister van
Buitenlandse Zaken te Formosa,
wordt duidelijk gezegd dat elke ge
wapende operatie voortaan het
voorwerp zou moeten uitmaken van
besvrekingen met de Amerikanen,
zodanig dat Amerika duidelijk be
doelt dat het niet van plan is een
oorlog uit te vechten, die gebeur
lijk door Tsjang-Kai-Tsjek zou
worden begonnen.
In feite komt dat dan neer op
en poging om met communistisch
china op vreedzame voet te leven.
Dit is een experiment dat onge
twijfeld zijn belong zal hebben én
voor de verstandhouding tussen de
Westerse geallieerden én voor een
mogelijke verstandhouding met
(Zie vervolg bis. 15)
De Belgische VRIJE Nationale Radio-omroep
Zich spiegelend in een milde
lentehemel, wapperden ontelbare
vlaggen aan de leperse Handels
huizen. 't Herinnerde aan de jong.
ste Kattefeesten, maar toen had de
zon nog last van weerbarstige win
terbuien.
Deze Witte Donderdag 1955 was
mild voor de Hallestede, waar de
25" Handelsfoor moest geopend
worden. De muzikanten van de
Vrije Beroepsschool gaven een fris
se inleiding terwijl de Overheids
personen in de Lakenhalle arri
veerden, waar te 15 u., de openings
plechtigheid een aanvang nam.
Onder de aanwezige personalitei
ten noteerden: Ridder Pierre van
Outryv® d' Ydewalle, gouverneur
van Westvlaanderen; dhr Gillon
Voorzitter van de Senaat; de Se
natoren Ferryn en Stubbe; Volks
vertegenwoordigers Lefere en Bode,
de Best. Afgevaardigden Smissaert,
Olivier en Storme; Provinciaal Grif
fier Lommez; Z. E. H. Deken Ver-
haeghe; Burgemeester Dehem en
Schepen Robyn. Muiier en Rouse-
re, Stadssecretaris Versailles, als
mede talrijke vooraanstaanden. Er
was ook een talrijke afvaardiging
der vrienden van het Merghelynck-
museum, o. 1. v. de conservator dhr
van Renynghe de Voxvrie en Mgr
Detrez uit Rijsel.
Dhr Schepen Robyn richtte zich
als volgt tot de aanwezigen:
Zijne Excellentie, Heer Gouver
neur van Westvlaanderen,
Heer Burgemeester,
Zeer Eerwaarde Heer Deken,
Mevrouwen, Mijne Heren,
Onze Voorzitter Heer Aimé Gru-
wez, door ziekte weerhouden, is mij
als onder-voorzitter de taak opge
legd U de welkomgroet aan te bie
den.
Voor de 25ste maal hebben de
leperse bevolking en meer bepaald,
de leperse handelaars, hun beste
krachten gebundeld en ingezet, te.u
einde de vooruitgang, de uitbreiding
nunner zaken te bevorderen en deze
tot een hogere trap van bloei op u
hijsen.
De stevigste basis daartoe, 't is te
zeggen het nauwste kontakt tussei
net kopend publiek enerzijds en de
aanbiedende handel anderzijds,
wordt allen aangeboden door deze
handelsfoor.
Doch dit initiatief, hoe lofwaar
dig het ook is, zou eenzijdig en
daardoor deels onvruchtbaar uitval
len, ware het niet ingeschakeld in
een veel hoger opgevat plan, dat
streeft naar breder economische
vooruitzichten voor onze streek, wel
ke ons allen zo dierbaar Is.
Deze foor. bij haar 25ste uitgave,
verwacht de bevestiging van haar
vooruitgang als een van de belang
rijkste hoogtepunten voor leper, ais
het economisch centrum van het
Westland.
Deze 25ste Handelsfoor loopt van
7 tot 13 April a.s. in die ruime za
len onzer historische lakenhalle en
beslaat een oppervlakte van ruim
7.000 m2, ze mag als een model ge
noemd worden onder alles wat expo
seert in het zo brede kader van de
handels- en nijverheidsmogelijkhe
den ener stad.
Doch dit alles liep zo maar niet
altijd van een leien dakje.
In 1918 lag leper totaal in puin,
omrand door een brede en heiaas
weelderige cirkel van militaire be
graafplaatsen. De leperlingen, ver
spreid over het vrij gebleven deel
van België of tijdelijk uitgeweken
naar Frankrijk of Engeland, kwa
men terug naar hun geboortestad,
ruimden ieder wat puin op en be
gonnen de heropbouw van onze stad,
bezield met de ontembare wilskracht
en de taaie verbetenheid van ons
eigen volk.
En immer hoger, immer breder,
verrees leper uit de dood.
Doch leper moest leven en, als het
hart van het verwoeste Westland,
moest het Immer krachtiger gevoed
worden, daar het ook moest voeden,
dit stervende land dat riep om een
nieuw leven, daar het deelgenoot
van het immer levensblije Vlaande
ren, niet sterven wilde.
In Mei 1923 sloegen enkele onder
nemende en vooruitziende hande
laars de handen in eikaar en werd
de Handels- en Nijver-ïeidskamer van
ons arrondissement terug opgericht.
Eu indien onze Handelsfoor nu
bloeit, is het ln de allereerste plaats
dank aan de Heren Hector Vermeu
len, de onvermoeibare Voorzitter,
Julien Tahon, Edgard Cardinaal en
anderen, de echte pioniers van dit
reuzenwerk. Reuzenwerk, zeker, want
wat bezaten deze Heren meer dan
hun goede wil Veel puinen en wei
nig of geen lokalen. Een immer
groeiende zucht naar uitbreiding en
doorslechte wegen.
Een immer aangroeiende bevol
king, doch maar haar, zware nood.
Doch het moest gaan en het zou
gaan.
Eu de exposanten sloten aan, voeg
den hun beste krachten bij deze van
het Inrichtend Comité en maakten
van de hen aangeboden gelegenheid
gebruik, niet alleen om hun zaken
nuttig uit te breiden, doch ook om,
door hun noeste arbeid, de foor haar
interesse en haar aantrekkelijkheid
te bezorgen, die haar faam in de
streek voor de verdere toekomst
heeft gegrondvest.
En hier heb ik tot plicht, heel
speciaal de nadruk te legjjen op de
deelname van hen die zo lange jaren
reeds tot voorbeeld hebben gediend,
dit door hun trouwe deelname in
goede en ook in moeilijker omstan
digheden. Ik vernoem de Heren Van
Marcke, Comyn, Stevens Gebroeders,
Stevens André. Monkerhey en ande
ren. Zij vormden de basis waarop
telkenjare onze foor. met zekerheid
van succes mag worden opgericht.
Een paar grote handelshuizen en
enkele heropgebouwde hotels stelden
hun zalen ter beschikking en met
de Paasdagen van 1924 telde de eer
ste handelsfoor 49 deelnemers en
meer dan 10.000 bezoekers.
(Zie vervolg bis. 12)
raanni
(Houtsnede van een onbekende kunstenaar uit de I5e eeuw)
Zijn zuiver Lichaam bloedde leeg aan 't onbarmhartig kruis,
Dat voor ons allen werd de gouden poort van 't Vaderhuis.
Slechts dan zag 't zondig mensenkind weer Pasen gloren,
Toen, in Zijn Bloed aan 't Kniis, ons vrijheid werd hérboren.
- |6TILtE
Aziel tot speaker; fin voorlezen wat ik geschreven heb of
De pers was Zaterdag jl. te gast
bij het Provinciaal Landbouwco-
mité dat te Geluwe een studiedag
had ingericht gewijd aan de tabak
cultuur. Ons de inspanningen her
innerend, zo van bestuursorganen
als wetenschapsmensen, om de ta
bakteelt nieuw leven te schenken,
trokken wij naar deze studiedag
met meer dan gewone journalistie
ke belangstelling. Wij herinnerden
ons hoe wij vorige jaren geleide be
zoeken brachten aan proefvelden te
Komen en hoe wij daar de inspan
ningen van de wetenschap gevolgd
hebben om een tabaksoort te vin
den die deze kwijnende en schier
niet meer renderende cultuur uit
het slop moest helpen. Sedert 1949,
het jaar dat in het Westvlaams
Centrum voor Tabakonderzoek met
deze opsooringen van wal gestoken
werd, zijn wij vertrouwd geraakt
met de naam van Prof. Slaats, der
Rijkslandbouwhogeschool te Gent.
Onder zijn leiding is er groot werk
verricht. Zijn naam zal verbonden
blijven aan de Virginia Gold Leaf,
de tabaksoort die hier door hem
werd ingeburgerd en zelfs de be
loftevolle naam kreeg van Goud
blad.
Dit jaar is het Goudblad het
strikt experimenteel stadium ont
groeid en zal het van de beperkte
proefpercelen naar een hectarenveid
overgaan. En volgend jaar Wel
licht zal het Goudblad dan tien
tallen hectaren bezetten en zijn
plaats innemen die het verdiend in
de Westvlaamse tabakcultuur. De
betrokken planters op deze gewich
tige kentering voorbereiden en hen
gepast omtrent al de geboden mo
gelijkheden voor te lichten was
het doel van de te Geluwe belegde
studiedag.
WAT DE ROKER VRAAGT
Tijdens de persconferentie die te
11 uur doorging in het Oud Stad
huis op de Plaats te Geluwe,
werden de journalisten verwelkomd
door dhr A. Olivier, Bestendig Af
gevaardigde en Voorzitter van het
Tijdens de toespraak van dhr Bes tendig Afgevaardigde Olivier, die
de aanwezigen verwelkomt. Van links naar rechts herkennen wij
de HE Ingenieur Simoens, Senator Mullie, Bestendig Afgevaardigd»
Olivier en Prof. Slaats,
Provinciaal Comité voor Land
bouw. Onder de aanwezigen be
merkten wij de Senatoren Mullie
en Desmedt; Volksvertegenwoordi
ger Bode: de Bestendig Afgevaar
digden Loncke en Storme; Inge
nieur Simoens, Provinciaal Direc
teur; Prof. Slaats en zijn medewer
kers; dhr Bockstaele, Secretaris van
het Provinciaal Comité; dhr Luc.
Maes van het Centrum voor Tabak-
onderzoek en talrijke vooraanstaan
den. bij het vraagstuk van het ta
bakonderzoek betrokken.
Na een hartelijk welkomwoord
door dhr Olivier gaf Prof. Slaats
in een korte uiteenzetting de om
schrijving van het vraagstuk dat
zich stelt. De tabakcultuur, aldus
Prof. Slaats, moet ofwel verdwij
nen, want zij staat op een gevaar
lijke helling, ofwel nieuwe wegen
op. Deze weg wordt haar aangewe
zen door de roker, vooral de siga
rettenroker. Waar deze vóór 1940
de Oosterse smaak vroeg (denk aan
de vele toenmalige Oosterse mer-
Het is met 28 Maart jongstleden
dat er staking uitgebroken is in de
vlasbewerkingsindustrie. Het stop
zetten van het werk begon in de
randgemeenten van de stad Kort
rijk en heeft zich als een olievlek
Uitgebreid tot op een lijn welke
van Waregem tot Ardooie reikt. Men
kan constateren dat alles wat ten
Zuiden van genoemde lijn gelegen
is in staking verkeert, terwijl ho
ger in het Noorden alle onderne
mingen aan het werk gebleven zijn.
De minder belangrijke gewesten zo
als het Meetjesland en het Land
van Waas zijn door geen staking
aangetast, en het werk wordt daar
ongestoord voortgezet niettegen
staande de arbeiders er aan lonen
werken die 10lager liggen dan
deze welke in het Kortrijkse vóór
het uitbreken der staking werden
toegepast.
Volgens een officieel bericht zou
den er ruim 4.000 arbeiders het
werk neergelegd hebben. Daarnaast
zouden meer dan 1.000 arbeiders
aan de oude voorwaarden de arbeid
voortzetten, terwijl een zeer beperkt
aantal werknemers bedrijvig blij
ven aan de voorwaarden welke als
verzoeningsformule door de voorzit,
ter der Paritaire Commissie zijn
voorgedragen geweest.
Het zal de lezer wel zonderling
voorkomen dat de beide vakbonden,
bij name de Christen Werklieden
eii de Socialisten het ordewoord
hebben gegeven tot staken en dat
zij alleen in het Zuidergedeelte van
Westvlaanderen er toe gekomen
zijn de arbeiders het ordewoord te
dóen volgen. Dit is alleen te ver
klaren door de dieper doorgedron
gen syndikale geest, welke in een
dichter bevolkt industrieel centrum
gemakkelijker aanleiding geeft tot
vreesaanjaging, terwijl in de meer
onafhankelijke gebieden de schrik
voor het ordewoord der vakbonden
minder bekend is.
Het is opvallend dat zelfs de sta
kende arbeiders toegeven dat het
voor de werkgevers in het vlasbe-
drijf zeer moeilijk is in de huidige
omstandigheden loonsverhogingen
toe te staan. Wij horen zelfs met
waardering spreken over de inspan
ningen welke de vlasbazen gedaan
hebben om door toegevingen de
staking te voorkomen. Arbeiders die
vroeger als zelfstandige vlassers
een eigen onderneming hadden en
nu in dienstverband stonden, ver
klaren dat zij door persoonlijke er
varing kunnen getuigen dat het ro
ten en zwingelen van vlas onder'de
druk van buitenlandse maatregelen
(Zie vervolg bis. 12)
We weten niet, beste Lezer, of u
Le Peuple kent. Le Peuple
dat is de Franse uitgave van De
Volksgazeten andere Vooruit »'s,
allemaal socialistische bladen die
hier in ons land verschijnen en
dus... bij voorkeur bestemd zijn om
onze arbeiders en volksmensen in
te lichten.
Le Peuplewordt meest te
Brussel en in Wallonië gelezen, ter
wijl De Volksgazeten Voor
uit voor de Vlaamse arbeiders
massa bestemd zijn. Zo gebeurt het,
dat de Walen wel eens een en an
der meer mogen weten over de
Vlamingen..-, of dat de Vlamingen
soms best niet weten wat er over
hen in beide socialistische bladen,
organen van een en dezelfde partij,
gedrukt wordt.
Wanneer wij een socialistische
krant in handen krijgen, dan heb
ben wij altijd de indruk dat dit
blad bestemd is voor de gewone
werkende volksmassa. Het is ook
aan de evolutie van die volksmassa
dat het socialisme wanneer we
hun bladen mogen geloven, zijn
zo snelle opgang te danken heeft.
Zelfs bij de laatste verkiezingen
w.as het bij de C.V.P. een orde
woord gewordenArbeiders, u hebt
de socialisten niet meer nodig om
van een sociale politiek te kunnen
genieten»; zodanig werd die slogan
vooruitgezet, omdat werkelijk in
Vlaanderen nog al te zeer bij de
arbeidende massa alleen in het so
cialisme heil en toekomst voorspeld
werd.
Maar we zijn ons geweldig aan
het bedriegen, wanneer we nog
denken dat het Socialisme de partij
van de volksmens is. Neen... de so
cialisten zijn nu plots DE STADS
MENSEN geworden, die ziek wor
den als de atmosfeer van de stad
ongenietbaar wordt, want wat ze
het allerminst kunnen rieken is...
de reuk van een Vlaamse arbeider
of een Vlaamse boer.
De avond van 26 Maart jl. de
Grote Betoging te Brussel is
Le Peuple met een speciale edi
tie verschenen, waarin een onbe
kende gemenerik, in een artikel
over meerdere kolommen, het hele
arsenaal van vuiligheid dat in hem
geborgen zat, heeft bovengehaald
om de schandelijkste taal te spre
ken die zich ooit een journalist
heeft gepermitteerd.
Dit artikel, dat de Maandag
28 Maart Jl. de eer van een tweede
uitgave mocht genieten, verdient
door het hele land gelezen, herlezen
en van buiten geleerd te worden en
inzonderheid door de Vlaamse bui
tenmensen en door het Vlaamse
werkvolk, ook als het rood is ge-
syndikeerd, opdat eindelijk eens
iedereen zou weten wat men in de
kranten over de Vlamingen durft
zetten.
De stukjes die volgen zijn met
grote zorg vertaald geworden en
met de angst de minste nuance
weer te geven van de verheven taal
waarvan zich Le Peupleheeft
bediend.
Luistert nu eens goed, men
sen uit Vlaanderen!
Knipt uit wat hieronder volgt
en steekt het samen met uw
eenzelvigheidskaart van waar
dige Belgische burger goed
in uw portefeuille! Vergeet niet
dat het daar zit en vergeet
vooral niet het te gebruiken
overal en altijd als ge het ge
bruiken kunt!!!
De slonzige boerenbeesten die
het Schooloorlogcomité naar de
hoofdstad heeft gedreven door het
uitloven van premies die waardig
zijn van de prijskamp van de vette
os.
Een bepaalde Vlaamse boeren-
buiten, nl. deze van de achterlijke
nesten, gefanatiseerd door nazi-pas-
toorkens die de taak hebben over
genomen van het dode V.N.V.
Bij wijze van voorgerecht hadden
enkele mannen van de werklieden
klasse deze blinde kudde reeds wat
welverdiende klappen toegediend.
Opstandelingen in konijnen
vel, van kauwgom en van karton,
die op het fluitje van de beesten-
drijvers lijk een kudde begonnen te
loeien.
De goedkope revolutionnairen
waren onwennig tussen de monu
menten der hoofdstad beginnen
rondlopen en hadden vreesachtig
hun kentekens weggemoffeld.
De klerikale robots sloegen aan
het brullen.
(Zie vervolg bis. 2)
ken) dan is het sedert de oorlog
vooral de Virginia-smaak die opgeld
maakt. Deze lichte gele tabak is
ingevoerd, vooral uit Amerika. Om
de tabakcultuur nieuwe mogelijk
heden te schenken werden opzoe
kingen gedaan vanaf 1949 om ta
weten of in onze Westvlaamse ta
bakstreken een lichtgele tabak kon
gewonnen worden die in ieder op
zicht naast het ingevoerde pro
duct kon staan. Met geduld door-»
gevoerde proeven hebben tenslotta
de Virginia Gold Leaf op de voor
grond gebracht als de tabak dia
óver gans de lijn aan de eisen van
de verbruiker voldoet en die op de
koop zich wonderwel in deze stre
ken thuis voelt.
Inzake verbouwing is men thans
reeds zo ver dat het louter experi
menteel stadium voorbijgestreefd is
en men reeds de stap zet naar de
winning op grote oppervlakte. Al
leen op gebied van droogtechniek
zullen dit jaar nog enkele zaken
dienen op punt gezet die echter
geen onoverwinbare hindernis vor
men.
Zoals het vraagstuk zich thans
stelt, gaat het er dus niet om de
Philippijnse tabak van onze velden
te doen verdwijnen, doch veeleer
daarnaast een soort tabak te win
nen die aan de huidige vraag be
antwoordt.
DE TABAK IN DE WEST
VLAAMSE CULTUUR
Na deze algemene uiteenzetting
werd de pers aan de gastvrijè tafel
genodigd om vervolgens te 14 uur
aanwezig te zijn op de studieverga
dering waar het tabakvraagstuk
uitvoeriger behandeld werd.
De vergadering ving aan onder
voorzitterschap van Bestendig Af
gevaardigde Olivier die de ruim 300
aanwezige planters uit het omlig
gende verwelkomde.
De met de Westvlaamse land-
bouwtoestanden zo goed vertrouwde
Ing. Simoens, Provinciaal Direc
teur der Rijkslandbouwdiensten,
kwam vervolgens aan het woord om
een duidelijke schets te geven over
de betekenis van Tabakteelt in
Westvlaanderen.
Het zakelijk cijfermateriaal toont
aan dat, van 1914 tot 1954, dus
over een tijdspanne van 40 jaar,
de met tabak beplante oppervlak
te, zowel in gans het land als in
Westvlaanderen, met de helft ver
minderd werd.
Voor 1914-18 waren er voor gans
het land ruim 4.000 Ha tabak, voor
Westvlaanderen 2.200 Ha.
Tussen de twee oorlogen waren
deze oppervlakten respectievelijk
rond de 3.000 en 1.500.
Terloops wijzen wij er op dat in
de oorlogsjaren 1940-44 het jaarge
middelde aan tabak 7.000 Ha voor
gans het land. 3.500 voor West
vlaanderen bedroeg, hetgeen wij
een uitzonderingstoestand kunnen
noemen. Voor de naoorlogse jaren
kregen wij volgende cijfers
België W.-VI.
1950 1779 929
1951 2160 1242
1952 1983 1152
1953 1991 1164
1954 1738 1061
Het is jammer dat een zo inte
ressant gewas als de tabak stelsel
matig vermindert. Landbouwtech-
nisch gezien is het nochtans een
belangrijke teelt die een voorname
functie bekleedt in het kader der
vruchtafwisseling; er is geen teelt
die beter het onkruid weert en de
vruchtbaarheid van de grond ver
betert. De tabakplanter drukt dit
kernachtig uitmet tabak bren
gen wij ons land in orde».
Economisch bekeken is er, bene
vens de hop in het Poperingse, geen
enkel gewas dat een opbrengst le
vert met zo een geldelijke waarde,
wel te verstaan als de economi
sche omstandigheden dusdaniv zijn
dat men die waarde wil b°tal°"i.
(Zie vervolg bis. 2)
do
f 1#
plum
urn.)
l/
ÏSR-i
•SN.'
)#i
ndrt
amp
.ter*
f\'r
ihn-
fui-
de
irkt
J/an
de
nan
en
ijn
de
%rl
De
>et 1 J
j.»
.-d
'ij
il
